just friends (emfur)
- Reads 20,351
- Votes 1,083
- Parts 21
Öyleydi tabii, sonuçta savaşların bile asıl sebebi sevgiydi.
İçimdeki savaşların da asıl sebebi benim sevgimdi, Emir Elidemir'di.
✨✨✨
eşcinsel içerikli hikayedir, rahatsız oluyorsanız sorunu kendinizde arayın.
All Rights Reserved
#2
emirelidemir
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
ATEŞ ÇİÇEĞİ
Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi' insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan'a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...
BİR MEZAR
"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...
KORDELYA
"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.
Sarhoş Gecem
"Bazı geceler sadece sarhoş etmez, hayatını da değiştirir. Ecem Kutal için o gece bir hatadan fazlasıydı. Yıllardır onu kız kardeşi gibi gören Aras Duha Akar, bir gecenin ardından kalbinin en büyük zaafıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Fakat bastırılmış duygular ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Bir sarhoş gecesi... Bir yasak his... Ve geri dönüşü olmayan bir başlangıç."
Cihal One Shots
Hikâye Açıklaması Cihan ve Alya'nın hikâyesi bu kez tek bir olayla sınırlı değil... Her bölümde onları bambaşka bir hikâyenin içinde göreceğiz. Bazen mutlu, bazen eğlenceli, bazen duygusal, bazen de hayatın getirdiği zor anlarla karşı karşıya... Aileleri, çocukları, küçük sürprizleri ve birlikte yaşadıkları unutulmaz anlar her hikâyede başka bir şekilde karşımıza çıkacak. Ama ne yaşanırsa yaşansın değişmeyen tek bir şey var: Cihan ve Alya her zaman yan yana ve birbirlerine âşık. ❤️ Her bölüm bağımsız bir one shot, her hikâye başka bir ihtimal... ✨ Cihal One Shots Bir aşk, sonsuz hikâye.
Kusuguri ni yasashī
Kusuguri ni yasashī Miray - Ağzı bozuk ve Sapkın hayal ve fantezileri olan siyah saçlı bir kız Atlas - Okulu önemseyen ve düzgün görünüp her fantezisini içinde yaşayan bir erkek
Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi' insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan'a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...
More detailsContent Guidelines