Felaket

"Başımıza başka ne gelebilir ki? Ben seni bırakmıyorum, ne olursa olsun."

---

Her şeyin bittiğini düşündüğümüz an gerçekten her şey biter mi? Yoksa, aslında o an mı başlıyordur?
Kazanırsan gerçekten kazanır mısın, yoksa hepsi bir hayal ürünü müdür?
En ağır darbeyi en güvendiklerimizden mi alırız, yoksa o darbeyi hiç beklemediklerimizden aldığımız için mi en ağır olur?
Şimdi bir karar verip bir savaşın içine giriyorum fakat sonra kuyruğumu bacaklarımın arasına kıstırıp dönmem gerekir mi?

Cevaplanması gereken onca soru varken Dicle, ne yapması gerektiği konusunda kararsızdır. En güvendiği ailesi bile onu bir gece sokağa attığında hiç tanımadığı insanlara güvenebilir mi?

"Bu savaşta bedenler çarpışmıyordu, savaşan ruhlarımızdı. Bu yola yeni girdiğimizi düşünüyorlardı fakat ruhlarımız en başından beri özgürlükleri için savaştaydı. Şimdi savaşın ortasındaydık, pes etmek için çok fazla ilerlemiştik, sonunu getiremeyecek kadar da yorulmuştuk. Bedenlerimiz, ruhlarımıza ayna olurken, ben onun kalbini de hissediyordum."