YANLIZ

gözyaşlarım akarken ablama baktım.Ne zaman onun gibi olabilecektim? ne zaman mutlu olabilecektim? Cenk ne zaman benimde burda olduğumu görecekti?

titreyen sesime aldırış etmeden konuşmaya başladım. " ne zaman fark edeceksin cemre? ölüyorum ben..kimse görmüyor..sen görmüyorsun..cenk görmüyor..kimse..kimse yok benim hayatımda abla..yanlızım ben. hep öyleydim.."

kapının arkasındaki gölgeye baktım. cenk konuştuklarımızı duyamayacak kadar uzaktan ablamı izliyordu.ablama baktım.

"ceren,şu an sırası değil. birisi görecek..lütfen git."

hayal kırıklığıyla ona baktım.

"hıhı" dedim sessizce. cenkin ablamı izlediği kapının kenarından sessizce geçtim.

bir cencer hikayesi💕