En önde oturan okyanus gözlü adama baktım. O da inatla bana bakıyor, gözlerini üzerimden çekmiyordu. Daha fazla gözlerine bakmaya cesaret edemediğim için gözlerini ilk kaçıran ben olmuştum. Arkadan müzik sesi gelmeye başlayınca mikrofona biraz daha yaklaştım ve gözlerimi kapatıp benim için çok şey ifade eden şarkıyı söylemeye başladım.
"Boğazında düğümlenen hıçkırık olayım..."
"Unutma beni, unutama beni..."
"Gözünden damlayamayan göz yaşın olayım..."
"Gölgen gibi adım adım, her solukta benim adım..."
"Ben nasıl ki unutmadım sen de unutma beni, unutama beni..."
"Bitmek bilmez kapkaranlık geceler boyunca unutma beni, unutama beni..."
"Ayrılığın acısını kalbinde duyunca unutma beni, unutama beni..."
"Sevişirken, öpüşürken, yapayalnız dolaşırken, unutmaya çalışırken unutama beni, unutama beni..."
Lyra Veylin, sıradan bir okul gününde
rastladığı bir masal kitabının ardında
gizlenmiş bir geçidin varlığından
habersizdi. Kitaptan yükselen bir ninni, onu
kendi dünyasından koparıp Ethernatus
Akademisi'ne sürükledi-beş elementin
güçlerine göre yurtlara ayrılmış gizemli bir
büyücülük okuluna.
Ancak tören günü Kadim Kitap konuşmayı
durdurdu. Onun içinde hiçbir element gücü
bulamıyordu. Ne ateş, ne su, ne yıldızlar...
Lyra, hiçbir yurtla eşleşmeyen ilk
öğrenciydi.
Peki ya Lyra'nin gücü henüz
uyanmamışsa? Ya da... onun gelişi eski bir
efsaneyi gerçekleştirecekse?
Akademide arkadaşlık, sırlar, rekabet ve
gizemli bir öğrenci ile yolları kesişen Lyra,
kendi kaderini bulmak için yalnızca
cevaplar değil, kendini de keşfetmek
zorunda.
Bilinmeyen bir evrende
Uykuda bekleyen kadim bir güç.
Ve her satırı karanlıkla yazılmış, unutulmuş bir masal.
Bazen ait olmadığın yerde bile seni kaderin bekler.
___________________________________________
Bu isimde yazılmış ilk kitaptır.Tüm hakları bana aittir. Çalıntı veya alıntı olduğu anda yasal işlem başlatılacaktır.