Mia

Açlığım, hissettiğim her an verilen acıyla doyurulduğunda; daha fazla ısınıyor, can alıcı kıldığı kadar, kanımın bir vampir edasıyla yanına başka kanda arzuluyordu artık.

Bu sıcaklık, damarlarımdaki kanın akışını hissettirecek kadar güçlü ve can yakıcıydı.

Yandığım kadar yakacaktım.

Kanımın yanına kan akacaktı.

Yüreğime karışan vicdansızlıkları; damarlarımda yer edinirken, onları kendi vicdansızlığından vuracaktım.

Tıpkı öğrettikleri gibi.

Çünkü vicdansızlığımın zamanla getirdiği merhametsizlikten alev almıştım ben.

Şimdi ise sadece alev değildim. Yaralı bırakmak istediğim canlar yoktu.

En az cehennem ateşini andıracak kadar yakmak, işkence çektirip, çığlıklarını duymak isteyecek kadar yanmış, acı çekmiştim. Zira artık öyle bi güce sahiptim ki:

"Kimine cehennem..."

"Kimine ateşten ibarettim."