Μια πλευρά που δεν κοιταξα ποτέ απο φόβο.

Πως τα έφεραν οι συγκυρίες, να γράφω στο watt για να με ακούσει έστω κάποιος.

Μία ύπαρξη γεμάτη ανασφάλειες. Δύο υπάρξεις γεμάτη ανασφάλειες. Χιλιάδες υπάρξεις γεμάτες ανασφάλειες.
Εσύ αναγνώστη δεν μπορείς να καταλάβεις τις εκφράσεις του προσώπου μου καθώς γράφω και σκέφτομαι κάτι όμορφο αλλά εγώ μπορώ να δω την δύναμη που έχεις μεσα σου και την έχεις πετάξει στην αποθήκη. Δεν είναι παλιόπράγματα ή δύναμη να την κρατάς εκεί, παρτην στα χέρια σου και χρησιμοποίησε την όπως εσύ ξέρεις και αυτή θα σε κοντρολαρει λες και κρέμεται από μια κλωστή, θα πάρει τις ανασφάλειες σου και θα τις κάνει φίλες της.
Τα λεγόμενά τέρατα ή αλλιώς δαίμονες που σε κυβερνούν σε έχουν για μαριονέτα τους, έρχεται από μία ονειρική πλευρά και σε αγκαλιάζει με ένα προσωπείο και εσύ την δέχεσαι καταλήγοντας να παλευεται, κάθε μερα, κάθε βράδυ χωρίς κανένας να αρπάζει την νίκη.
Λοιπόν τι λες; Θα τα αφήσεις εκεί;