My Teacher, My Soulmate?(Completed)

My Teacher, My Soulmate?(Completed)

Season 1
  • WpView
    Membaca 1,812
  • WpVote
    Vote 55
  • WpPart
    Bab 33
WpMetadataReadLengkap Sab, Agt 22, 20268j 21m
WpInfo
Fiksi
Romansa
Cinta Pertama
Tragedi
This story inspires me from my Mom's favorite song 'Don't cry Joni' But I change the story line from the flow of the song. I only get other clue's and inspiration on it. Kung may pagkakahawig man po, iyon ay dahil inspired ako sa awit na yun. haha. Well, my story goes this way.... Jonie is seven year younger to Jamie. Simula noong pitong taong gulang pa lamang ang babae, patago itong nagkakagusto sa lalaki. Pero dahil ayaw niyang lumayo ito sa kaniya, she let it show as if she hate him. Dahil natutuwa siyang makitang naiinis ang lalaki sa kaniya. Alam niyang kahit pagtatabuyan siya ng lalaki ay masaya parin siyang nakikita ito mula sa malayo. As for Jamie, he is seven year older than Jonie na siyang pinaka-kinaiinisan niyang tao sa balat ng lupa. Hindi lang ang ugali niya ang ayaw nito sa babae kundi pati ang ang boses, titig at kahit ang anino niya ay pinangigilan nito. Not knowing that this girl is inlove with him, he keep pushing her away and hurting her silently. What if Jonie give up on him? And what if Jamie realize that he is already inlove with this girl pero huli na ang lahat? Dahil sa oras na malaman niya ay maraming consequences ang dapat niyang harapin?
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#51
teenage
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • The Love We Can't Have
  • I Stayed but He grew Tired (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #3)
  • Maid To Be His (Under Revision)
  • TITLE: WITH YOU IN MY PERFECT WORLD
  • ARRANGED MARRIAGE (COMPLETED)
  • I've Fallen for you!

"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan