The Revenge Of US!!
- LETTURE 570
- Voti 91
- Parti 12
Bakit kaya ang tahimik sa bahay?
Nasan si papa?
Linggo ngayon kaya alam kong nandito siya sa bahay.
Matignan nga sa kwarto niya.
-
Wala??
Sa study room kaya?
-
Wala din??
Nasaan ba siya? Tsk.
*BANG*
O_O
A-ano yun?
Parang sa may garden namin yun ahh.
Tumakbo ako patungo sa garden namin.
Kinakabahan ako.
Hindi ko alam pero mukhang may nangyaring hindi maganda.
Pero sana.. sana wala naman.
-
Pagkwrating ko sa garden ay napahinto ako sa nakikita ko ngayon.
S-si.. si p-papa, nakahiga sa damuhan at may isang taong nakatayo sa tabi niya at may hawak na baril.
Hindi ko napigilan.
At tumulo ang luha ko sa nakikita ko.
"P-PAPA!!"
Sigaw ko at dahil dun napatingin sa akin yung tao na nasa tabi ni papa.
Hindi ko siya makilala, dahil may takip ang mukha niya.
Napatingin ako sa mukha ng taong ito pero blako ang mga mata nito walang kahit na anong emosyon ang makikita.
Inalis ko ang tingin ko sa kaniya at tumingin ako kay papa at tumakbo papalapit sa kaniya.
"P-papa"
Tawag ko kay papa habang tinatapik ang mukha niya.
Napatingin ako sa taong may hawak na baril at nakita kong palayo na siya sa amin.
"YOU WIll PAY FOR THIS!!"
Sigaw ko sa kanila.
Pero walang lingon-likod ay tuluyan na siyang lumisan.
Napatingin ulit ako kay papa, at sinusubukan siyang gisingin.
"Papa.. c-can you hear me??, p-please wake up."
"Open your eyes. P-please!!"
"Arghhm."
Narinig kong daing ni papa.
"Papa"
"Z-za-zat-han."
"I-I'am here, Papa."
At hinawqkan ko ang kamay niya.
"Son, P-ple-ease, te-tell t-to F-fi-re, es-spe-cia-al-ly t-o Co-ld tha-at, I'm s-so-sorry-y. A-a-nd Za-zath, P-pap-a, L-lo-ves-s y-yo-u. R-re-rem-mem-ber t-tha-at, S-son-n."
After he said that ay tuluyan na siyang binawian ng buhay.
"NO!! PAPA!! PLEASE, WAKE UP!! PLEASE.. P-PLEase.. p-pl-ease.."
At tuluyan na akong naiyak.
------
hella_29
Tutti i diritti riservati
#522
black
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Completa
The Devil's Gang: Broken Soul (Kale Orlando Story)
"HELLOOO..!" Naalimpungatan siya ng may narinig na tinig. A girl. What a day? Kung kailan masarap na ang tulog ko saka naman may istorbo. Nagdesisyon siyang pumunta sa park kong saan lagi nilang tambayan noon ng mga kaibigan. "Anong nginingiti mo diyan. Para kang tanga." sita ko na ikinabigla nito. "Hoy! For your information. Ginigising lang kita dahil nakita kitang umiiyak." What the hell. Grabe. Suplado na nga. Antipatiko pa. "Lumayas ka! bulyaw ko sa kaniya na ikinasimangot nito. Aba't ang gorilyang ito. Maupakan nga. Joke! Sayang face niya. (HeHe)Completa
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Completa
Angel In Disguise
Isang babaeng sobrang nasaktan sa kanyang nakaraan. Magagawa pa kayang ngumiti ng totoo?! isang babaeng perpektong tingnan pero hindi nila alam sa likod ng perpektong buhay at angking ganda niya ay may nakabalot madilim at nakakatakot na daan patungo sa totoong buhay niya.. sa totoong sya.. ang babaeng tahimik, mysterious, Walang pakialam sa mundo at sa ibang tao.. Ang babaeng sa isang tingin niya lang sa iyo para ka nang nakaramdam ng nakakakilabot na tingin na para kang nakakita ng multo. Pero paano kung may magbago ng makilala nya ang mga taong laging nasa tabi nya palagi.. kahit pilit pinagtatabuyan nandyan parin sila para sa kanya. Ang mga taong laging nandyan sa hirap at ginhawa na nangyayari sa buhay nya... Magkakaron ng maraming pangyayari na hindi inaasahan..May masasaktan, may mahihirapan, may mangugulo, may mawawala.. Paano ka kaya magiging masaya kung ang buhay mo ay isang impyerno sa simula palang, paano na ang mga mahal mo sa buhay? Kaya mo bang magsakripisyo para sa mga mahal mo?! kaya mo bang masaktan at mahirapan kapalit lang ng kaligtasan ng mga mahal mo sa buhay?! Kaya mo bang itaya ang buhay mo para sa kanila?! Kaya mo bang lumaban hanggang sa kamatayan?! Magiging happy ending ba ang buhay?! O Back to hell life again?! Hanggan kailan magiging ganto nalang ang lahat?!.. "Your too young to let the world break you" ~ "Sometimes, happy memories hurts the most.." ~ "Sometimes words just cant express feelings" ~Completa
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --![Ang Nag Iisang Babae Sa Section M&M [Book 1]](https://img.wattpad.com/cover/226669142-256-k305951.jpg)
Ang Nag Iisang Babae Sa Section M&M [Book 1]
[UNEDITED] [Yes, Inspired po ito sa AMNSE] 💕 "Ginamit lang kita para makaganti sa kapatid mo'ng gago" Sa salitang binitawan niya, tuluyan ng kumawala ang mga luha ko, humakbang din ako ng dalawang beses para makalayo Lang ng kaunti sakanya, titig na titig ako sakanya, nanginginig ang kalamnan ko sa galit, samantalang kung maka tingin sakin ang gago, parang tuwang tuwa sa mga sinasabi niya, sarado'ng sarado ang mga kamao ko at handa ng makipag suntukan anumang oras.... "Got problem with that?" Bored niyang dagdag Agad akong lumapit papunta sakanya at sinuntok ng pagkalakas lakas, tumumba siya at agad akong tinignan ng masama, unti unti siyang tumayo, hindi maalis sakin ang tingin.. "B-bakit? Bakit Kai...." huminga muna ako ng malalim dahil feeling ko pag hindi ko ginawa yun mawawalan ako ng hininga dahil patuloy ako sa pag iyak "Bakit K-Kailangan Ako.. Bakit ako" tanong ko sakanya, na dahilan Para mag salubong ang kilay niyaCompleta
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rCompleta
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)
Più dettagliLinee guida sui contenuti