The Revenge Of US!!

Bakit kaya ang tahimik sa bahay?
Nasan si papa?

Linggo ngayon kaya alam kong nandito siya sa bahay.
Matignan nga sa kwarto niya.

-
Wala??

Sa study room kaya?

-
Wala din??

Nasaan ba siya? Tsk.

*BANG*

O_O
A-ano yun?

Parang sa may garden namin yun ahh.

Tumakbo ako patungo sa garden namin.
Kinakabahan ako.
Hindi ko alam pero mukhang may nangyaring hindi maganda.

Pero sana.. sana wala naman.

-
Pagkwrating ko sa garden ay napahinto ako sa nakikita ko ngayon.

S-si.. si p-papa, nakahiga sa damuhan at may isang taong nakatayo sa tabi niya at may hawak na baril.

Hindi ko napigilan.
At tumulo ang luha ko sa nakikita ko.

"P-PAPA!!"
Sigaw ko at dahil dun napatingin sa akin yung tao na nasa tabi ni papa.
Hindi ko siya makilala, dahil may takip ang mukha niya.

Napatingin ako sa mukha ng taong ito pero blako ang mga mata nito walang kahit na anong emosyon ang makikita.

Inalis ko ang tingin ko sa kaniya at tumingin ako kay papa at tumakbo papalapit sa kaniya.

"P-papa"
Tawag ko kay papa habang tinatapik ang mukha niya.

Napatingin ako sa taong may hawak na baril at nakita kong palayo na siya sa amin.

"YOU WIll PAY FOR THIS!!"
Sigaw ko sa kanila.

Pero walang lingon-likod ay tuluyan na siyang lumisan.

Napatingin ulit ako kay papa, at sinusubukan siyang gisingin.

"Papa.. c-can you hear me??, p-please wake up."

"Open your eyes. P-please!!"

"Arghhm."
Narinig kong daing ni papa.

"Papa"

"Z-za-zat-han."

"I-I'am here, Papa."
At hinawqkan ko ang kamay niya.

"Son, P-ple-ease, te-tell t-to F-fi-re, es-spe-cia-al-ly t-o Co-ld tha-at, I'm s-so-sorry-y. A-a-nd Za-zath, P-pap-a, L-lo-ves-s y-yo-u. R-re-rem-mem-ber t-tha-at, S-son-n."
After he said that ay tuluyan na siyang binawian ng buhay.

"NO!! PAPA!! PLEASE, WAKE UP!! PLEASE.. P-PLEase.. p-pl-ease.."
At tuluyan na akong naiyak.

------

hella_29