Η Δική της Πραγματικότητα

Ετρεμε. Όχι από το κρύο. Δεν θα μπορούσε να κρυώνει ετσι όπως είχε σκεπαστεί ολόκληρη. Από τον φόβο έτρεμε. Έσφιξε περισσότερο την πάνινη κούκλα στην αγκαλιά της. Της ψιθύριζε να μην φοβάται, πως το πρωί θα είναι όλα πάλι μια χαρά, και ότι τώρα είναι μαζί. Ότι δεν είναι μόνη της. Τόσα πράγματα της έλεγε και ας μην έπαιρνε καμία απάντηση.
Δεν ήταν τρελή. Το ήξερε, το ένιωθε. Ναι, μερικές φορές μπορεί να φαινόταν έτσι, αλλά δεν είχε χάσει τα λογικά της, γι' αυτό ήταν σίγουρη. Ό,τι και αν πίστευε η ίδια όμως, τα βράδια ήταν πολλά που οι φωνές κάτω από το κρεβάτι δεν την άφηναν να κοιμηθει.
Δεν θα περνούσε πολύς καιρός μέχρι να αναρωτηθεί τι ήταν χειρότερο. Οι σκιές που την ακολουθούσαν τόσα χρόνια, να ήταν δημιούργημα της φαντασίας της, ή να υπήρχαν στ' αλήθεια τελικά;

Όλα ξεκίνησαν το 1868 με ένα μωρό στο δάσος. Μετά ήρθαν οι μορφές που δεν έβλεπε κανείς άλλος, το άσυλο, εκείνος και οι αποκαλύψεις.

Στα πρώτα κεφάλαια:
• αναφέρονται υπαρκτές ψυχικές ασθένειες/διαταραχές.
• η πλοκή βασίζεται σε πραγματικές συνθήκες (συνδυαστικά με φανταστικά γεγονότα).