Sa Aking Panaginip (Unang Aklat)--- ongoing

Masarap magmahal lalo pa't mahal ka rin ng taong mahal mo. Sana all, mahal...

Prologue

Maganda ang sinag ng bilog na buwan sa madilim na gabi at maaliwalas ang simoy ng hangin. Isang magandang gabi upang ipagdiwang ang kaarawan ng prinsesa. Naging maayos ang isinagawang piging. May taong nagsasayawan, may musiko at masaya ang lahat.
Kasama niya ngayon ang lalaking huli siyang isinayaw. Ang lalaking matagal na niyang hinihitay ang pagdating. Ang lalaking inibig niya sa mura at bata niyang isipan. Dinala siya nito sa labas at tumungo sila sa harden ng palasyo. Naupo sila sa isang bangko at sabay na tumingla upang pagmasdan ang maaliwalas na kalangitan.
"Binalikan kita, gaya ng ipinangako ko." Sambit ng lalaki.
"Alam ko." Nagkaroon ng maikling katahimikan sa pagitan nila bago niya ito dinugtungan. "Akala ko nga, hindi mo na ako babalikan. Na nakalimutan mo na ako." May malungkot na himig ang bawat bangit niya ng mga salita.
"Hindi yon mangyayari. Parati kang laman ng isip ko."
"Talaga?"
"Oo, ikaw lang." muling nagkaroon ng nakakabinging katahimikan sa pagitan ng dalawa. Subalit, labis na nagsasaya ang mga puso nila dahil sa mga salitang kanilang binibitawan. "Sakura." Tawag nya.
"Ano yun?"
"Gusto mo bang tumira kasama ko sa isang malayong tahanan. Yung malayo dito, sa magulong palasyo, sa malupit ng pamahalaan at malayo sa lahat? Gusto mo bang samahan ako sa lugar na iyon?"
Hindi maipaliwanag ng prinsesa ang tuwa at saya na nadarama niya ngayon. Gustong-gusto niyang makasama muli ang lalaking pinakamamahal niya. Ngunit, may bumabagabag sa kanyang isip. Paano na lamang ang kanyang ama't ina? Paano ang kanyang kuya? Siguradong mag-aalala sila. Ngunit ayaw nyang muling malayo sa lalaking nasa kanyang harapan. Matagal nya itong inasam.