FOLİA
  • WpView
    Leituras 273
  • WpVote
    Votos 16
  • WpPart
    Capítulos 2
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização seg, mai 10, 2021
WpInfo
Ficção
Romance
Kış yoldaydı. Babası ve kızı ise arabada. Yağmur yağıyordu yine tüm şiddetiyle. Yollar kaygandı. Herkesi bulabilecek kaza, onları bulmuştu. Baba ve kızını bulmuştu. Kız bir daha kazanamayacağı birini kaybetmişti. Babasını kaybetmişti. Annesi aldı haberlerini. Polisler, sağlık görevlileri, sirenler... Zavallı annenin gözleri doluydu. İçi acıyordu ama ne yapabilirdi ki? Elden ne gelirdi? Üç kişilik masaldan biri eksilmişti. Kadın eşine son kez baktı. Son kez dokundu. Kızı, kızı ne olcaktı? Babası olmadan büyütebilir miydi onu? Güzel bir yaşam sunabilir miydi önüne? Sorular ve olmayan cevaplarıyla başbaşa kaldı kadın. Tam o sırada kar yağdı. Adamın, kadının ve çocuklarının üzerine. Üçünün üzerine yağan son kardı o. Son kez karın altında beraberlerdi. Kızı ve annesi vardı artık. Ama baba kalplerinde yaşayacaktı. Kadın adama söz verdi. "Kar tanemize iyi bakacağım." -A. L. A. M. ve B. için, bu onların ve kar tanelerinin hikâyesi.
Todos os Direitos Reservados
#9
brad
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo