Neden Olmasın Ki?

Dipnot: Bu bir günlüktür.
Dipnot: Okuduğunuz karanlık sırlar itiraf niteliğindedir.

-Olduğunuz veya olabiliceğiniz bir nokta da değilim, çünkü bu döngüyü ben yazdım, bu benim hikayem. Ne demişler
"Antrenörler oynamaz."

( Not: Bu metni okurken schubert den 'serenade' eserini dinlemenizi tavsiye ederim :)

https://m.youtube.com/watch?v=PXis0PtqdXw )

İnsan bencildir. Hedeflerine ulaşmak için nice canlar yakar. Umursamadan, yarını hiç yokmuşcasına.
Fısıltı gibi girer ya insanın içine o kaos.
Yapmak istediklerimiz, ve yaptıklarımızın içinde kayboluruz.
Zaman, mekan, saatler, günler, haftalar.. Hatta belkide aylar, önemini kaybeder.
Sessizliğin var olması gibi bazen çok şey ifade ederken bazen de bir hiçmişcesine yoktur aslında hayatımızda.
Bu hayatda elimizde sonuçlardan başka birşey kalmaz. Yaptıklarımızın sonuçları, hiç bir zaman değişmez. Umut ve takdirlerden geriye, pişmanlıklar kalır. Geriye dönüp baktığında, pişman olmamak için yarını hatırla ve ona göre yaşa.
Hatırla ki korkuların gün yüzüne çıksın. Korkuların gün yüzüne çıksın ve hataların tekrarlanmasın. Sen bunu fark et ve yüzleş! Hayat çok kısa.
Bir martının kanadından düşen bir tüyde hayat bulduğu gibi bir yudum suda ölüme hak tabi tutulmak.. Şimdi burdayım ve yine içimde ki çığlık durmak bilmiyor. Artık yoruldum. Tutmak istemiyorum hayat! Sence ne yapmalıyım? Bir çığlık daha atmalı mıyım?