Beyaz

**Duyguların rengi 1. hikayesidir**
Nefes alış verişlerim hızlandı. Bu kadar mıydı? Hemen pes mi edecektim? Kalbim, her zaman ki gibi paramparçaydı. Noktalar halinde bölünmüş, bölmüşler. Kendi kendini toparlamaya çalışıyordu. Her şey güzel olacak dedikçe neden olmuyordu? Bu uçurum kendimi neden kuşmuşum da uçmam gerekiyormuş gibi hissettiriyordu? ***
Evden alelacele işe yetişebilmek için çıktım. Geç kalmıştım ve patron buna kızacak gibi görünüyordu. Önemli bir davam vardı. O davama yetişmem lazımdı. Korumam gereken masum bir kadın vardı; içeri atılması gereken de bir pislik... ***
***Bana baktı, tekrardan kalbim çiçekler açtı...***