ORENDA

Yeni doğmuş bir bebekken bir şehrin ortasında, arabalar karşıdan karşıya geçerken otoyolun tam ortasına bırakılarak başlamıştım hayata. Aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen şimdi yine bir otoyolun ortasında fiziksel olarak büyümüş olmama rağmen bırakılmış bir bebek gibiydim.Kendime ait bildiğim ne varsa uçup gitmişti sanki. Ben tüm bunları düşünürken karşımdaki muhafızlar ısrarla adımı soruyordu. Ben buna rağmen bir cevap veremiyor, soğuktan ölesiye titriyor ve çevremdeki bir düzine muhafızı inceliyordum. Çok geçmemişti ki cevap vermediğim için bana yönelen baş muhafız gelen telefon sesiyle duraksamış ve dikkatini elindeki telefona çevirmişti. Otoyolu sadece baş muhafızın sesi doldurunca ona saygı gösterdiğini düşündüğüm diğer muhafızlar gibi bende onu dinlemeye başladım.

''Evet efendim, onu bulduk. Varlığımızı tehdit eden orenda artık elimizde.''