HUZURSUZ

Genç bir. Kızın tek başına mücadele ettiği bir kitap.

Yaşadığım şeyler artık beni hayattan soğutmaya yetmişti . Çektiğim acılar , ihanetler , bana söylenen yalanlar bu dünyada kendimi bir fazlalık gibi hissediyorum. Şu koca dünyada ... İşte şimdi bu fazlalık olduğum dünyadan göç edeceğim buraya bir daha asla geri dönemeyeceğim bir yere...

Aşşağı baktığımda baya yüksek bir yere çıktığımı çok iyi anladım
buradan atlasam yaşamam bir mucize olur herhalde gözlerimden
akan yaşları silip kollarımı açtım ve şöyle seslendim fazlalık olduğum
dünyaya

"ARTIK YOKUM. BİR DAHA ASLA BURAYA GERİ DÖNEMEYECEĞİM BİR
YERE GİDİYORUM ŞU KOCA DÜNYAYA SIĞAMADIM.. ORDA BELKİ AZ
ÜZÜLÜRÜM , BANA AZ YALAN SÖYLENİR. ARTIK KURTULUYORSUNUZ."

BENDEN. HOŞÇAKAL BENİ FAZLALIK GİBİ GÖREN DÜNYA..."

bunları bağıra bağıra söyledim.. şimdi ise ayrılık vakti gözlerimi
kapattım. Kendimi atacağım sırada arkadan
"DUR "
diyen sesle aniden gözlerimi açtım arkama baktığımda ise ...