The 100 // cytaty
- Reads 46,013
- Votes 1,257
- Parts 200
Complete Tue, Feb 16, 2021
#33
the100
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
To na pewno nie Britney
więc tak hejj myślę że spodoba ci się moja historia nwm co ile będę robiła rozdziały opowieść będzie o watku z na sygnale konkretnie o Britney większość nie będzie opierała się na serialu i jeszcze jedno jestem dość słaba z interpunkcji więc wypowiedzi nie będa doskonałe miłego czytania:)Complete
Unia personalna
Flirt dwóch nauczycieli historii w pokoju nauczycielskim, który zamienia się w romansComplete
"Kobieta Bez Serca" (Miraculous Gabenath)
Czy ktoś pozbawiony serca może kochać aż tak mocno? Czy nie posiadając żadnych emocji można czuć tak bardzo głęboki żal do samej siebie? Wystarczy jedna jego łza, by zmienić jej spojrzenie na cały świat. Wystarczy jeden jego gest, by zmienić jej spojrzenie na samą siebie. Chociaż sądzi, że jest dla niego niewystarczająca i nigdy nie powinna była go pokochać, wciąż się stara. Pragnie coś udowodnić. Tylko co, komu i po co?Complete
Kubańczyk - Zwykły Chłopak"- Ktoś ty? - Nie pamiętasz mnie? - Kuba?!"
Dwudziestoletnia Zuza Wawrzyniak, siostra Kamerzysty, poznaje starego kolegę z dzieciństwa. Czy nienawiść dziewczyny do chłopaka przerodzi się w miłość? Tego dowiesz się w środku. Książka zawiera: - Dziwne zachowania bohaterów - Może zawierać również przekręcone słowa oraz błędy ortograficzne #1 - kubanczyk/12.09.2019 #1 - kamerzysta/07.04.2023Complete
(Trans)misja
Moim marzeniem jest edukacja i tworzenie bezpiecznych przestrzeni dla queerowych osób. Dlatego zacząłem tworzyć tą opowieść. Chciałbym wiedzieć, że to co czułem, kiedy byłem młodszy było w porządku. Jestem tu nie tylko dla was, ale także dla Levka. Dla małego zagubionego mnie. Dla małego zagubionego mnie.
Oczami Życia
To, co czytasz, wydarzyło się naprawdę. Oczami życia to zapis wspomnień człowieka, który od najmłodszych lat uczył się przetrwania zamiast bezpieczeństwa. Są tu momenty wstydu, strachu, samotności i gniewu. Są też chwile bliskości, przyjaźni i krótkiego spokoju. Ta książka nie próbuje nikogo pouczać. Pokazuje, jak łatwo się pogubić - i jak trudno później znaleźć drogę do siebie. Czytasz na własną odpowiedzialność. To nie jest lekka historia. Zapraszam do czytania 💯👌
~ | Kamienie na szaniec- talksy 2 | ~
Cześć 2 Zapraszam!Complete
~| Kamienie na szaniec - talksy |~
Spontanicznie pisana książka. Tak jak jest w tytule, są to talksy z lektury "Kamienie na szaniec" Aleksandra Kamińskiego. Może zawierać: - przekleństwa W mediach będę wstawiała zdjęcia lub piosenki albo coś, nie zawsze związane z rozdziałem. Pozdrawiam :*Complete
Imiona na każdą okazję
Częstym problemem ludzi piszących opowiadania historyczne lub dotyczące innych narodów jest wybór imienia dla postaci. Sama zetknęłam się z tą trudnością i dlatego na własne potrzeby zebrałam niezłą listę. Teraz postanowiłam podzielić się nią ze wszystkimi, którym może się przydać :) Większość imion pochodzi ze źródeł historycznych, statystyk albo książek i filmów (tych dopracowanych), więc raczej nie będzie tu wielu niedokładności.
Zanim nauczyłam się płakać
Ta książka powstała w czasie, w którym nie było łez. Nie dlatego, że nie było bólu, ale dlatego, że zbyt wcześnie nauczyłam się go znosić. Zanim nauczyłam się płakać, nauczyłam się wytrzymywać oddychać cicho, nie zadawać pytań i nie zajmować zbyt wiele miejsca ani swoim ciałem, ani emocjami, ani potrzebami. Tak uczą się dziewczynki, które chcą być grzeczne i nie sprawiać kłopotu. Tak dorastają kobiety, które później nie wiedzą, kiedy mogą przestać być dzielne. Moje ciało pamięta więcej, niż przez lata byłam gotowa przyznać. Pamięta strach, który przychodził nagle, i samotność miejsc, w których miało być bezpiecznie. Pamięta ból, który trzeba było znieść, bo inni mówili, że „tak trzeba", że „to minie", że „dzieci są dzielne". A dziewczynki wierzą dorosłym nawet wtedy, gdy bardzo boli. Ta książka nie jest opowieścią o sile, którą można pokazać światu. Jest o tej sile, która rodzi się po cichu, w środku. O tej, która przez długi czas nie miała prawa do głosu. Jest o ciele, któremu nie zawsze wierzono, i o uczuciach, które były prawdziwe, nawet wtedy, gdy nikt ich nie widział ani u kobiety, ani u dziecka. Nie ma tu prostych odpowiedzi ani obietnic, że wszystko się ułoży. Jest prawda czasem czuła, czasem bolesna, ale zawsze żywa. Jest historia, która nie próbuje naprawiać, lecz widzi i nazywa. Historia, która mówi: to, co czułaś, miało znaczenie. Jeśli czytasz te słowa i czujesz znajome napięcie w klatce piersiowej albo ścisk w gardle, być może ta opowieść dotyka również Ciebie tej dorosłej, którą jesteś dzisiaj, albo tej małej dziewczynki, która wciąż czeka, aż ktoś ją usłyszy. Mam na imię Angelika. A to jest historia o tym, co wydarzyło się zanim nauczyłam się płakać.
więc tak hejj myślę że spodoba ci się moja historia nwm co ile będę robiła rozdziały opowieść będzie o watku z na sygnale konkretnie o Britney większość nie będzie opierała się na serialu i jeszcze jedno jestem dość słaba z interpunkcji więc wypowiedzi nie będa doskonałe miłego czytania:)
More detailsContent Guidelines