Masumiyet ( Tamamlandı )

Hani insan, değerli bir mücevheri saklar ya... Ben de kalbimde onu saklamıştım.
Bana "Aşk nedir?" deseydiniz, size şöyle anlatırdım:

Onun o benzersiz koyu kahverengi saçları, bembeyaz teni ve kendiliğinden pudramsı bir pembeliğe bürünen yanakları...
Derin bir çukuru andıran gamzeleri, uzun ve biçimli kirpikleri... Beni sanki bir buğday tarlasındaymışım gibi hissettirirdi.

Onunla bir anlığına bile göz göze gelmek, dünyanın tüm sıkıntılarını unutturacak kadar büyüleyiciydi.
O ela gözler... Bir çift siyah boncuk gözlere gülümserken ya da sevinçle parıldarken, tarifi mümkün olmayan bir mutluluk doğardı içimde.

Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin... Her hatırlandığında, durduk yere insanı mutlu eden bir sebep gibiydi.
Ve o gözler tarafından bakılmak...
Hayal edemeyecek kadar imkânsız, hayal edilemeyecek kadar ulaşılmazdı.

Kendimi ona adamıştım.
Sevdiğim insan, dokunmaya kıyamadığım bir tanecik sevgilim...

Çisem... İlk görüşte âşık olduğum kadın.
Aşkı, sevdayı bana ilk kez tattıran kişi.
İsmi kalbime kazınmış, uzaktan sevdiğim, adı gibi kalbime çiseleyen sevda...

---

Not: Herhangi bir çalıntı işleminde hukuki gereği yapılacaktır.

---