GECENİN SABAHI

GECENİN SABAHI

Reads 3
Votes 0
Parts 1

Ongoing

Last published Sun, May 23, 2021

aşk sevgi çaresizlik ölüm

Yavaş yavaş kendi sonumu getiriyordum. Bu hırsım ve kinim yüzünden hiçkimse bana dur diyemiyordu. İçimde, ruhumun derinliklerinde bir ses bana durmamı söylüyor ama yapamıyorum. Uçurumun eşiğindeyken ve tam atlamak üzereyken bir çift mavi göz tüm bünyemi alt üst etti. Ya o da benimle bu uçurumdan atlayacaktı yada mis kokulu çiçeklerin, meyve ağaçlarının altında beni hayata bağlayacaktı...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines