Perypetie romantyczne [aph] [PrusPol]

Perypetie romantyczne [aph] [PrusPol]

  • WpView
    Reads 536
  • WpVote
    Votes 22
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Dec 24, 2020
Mogli mieć wszystko, ale brakowało istotnego szczegółu, który w życiu dwudziestoparolatka grał istotną rolę. Bez tego codzienność wydawała się być szara, pusta, beznamiętna. Kiedy problemy przeciętnego dorosłego się nawarstwiały oraz zyskiwały na sile, to nieobecność tego czegoś stawała się jeszcze bardziej uprzykrzająca. Feliks, jako policjant, musiał wysłuchiwać nieprzyjemnych komentarzy odnośnie swojej posady, za to Gilbert w nieco delikatniejszej formie, ale jednak - od sąsiadów za fakt oddychania tym samym powietrzem. W obydwóch przypadkach potrzebowali osoby, której by powiedzieli o swoich zmartwieniach, a w międzyczasie Łukasiewicz miał zaledwie kota, a Beilschmidt paczkę ukrywanych papierosów. I oboje mieli kajdanki, lecz w zupełnie różnych celach. OSTRZEŻENIA: Kontrowersyjne treści, czarny humor, wulgarne słowa, przekleństwa, możliwe podteksty i żarty seksualne. Gdyby miały być sceny erotyczne, to będę informować w rozdziale symbolem "!!!". SHIP GŁÓWNY: PrusPol. SHIPY POBOCZNE: Nic nie przewiduję, lecz jakby miało się coś pojawić, to dopiszę. Miłego czytania!
All Rights Reserved
#9
aphfrancja
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • CEO
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • [T] Carpathian | Dramione
  • JEDEN WERS || OKI
  • Ninjago || My Lightbringer

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines