NedenSizce

Canım benim, farkında mısın? O güzel kalbin duvara dönmüş. Sevgisizlik ve duygusuzluk kaplamış içini. Hiç bir şey olmamış gibi devam etmek senin için ne kadar kolay? Hiç mi iz bırakamadım sende , hiç mi olumlu bir şeyim olmadı? Belki de bir ömrü, ne kadar kolay bir kelimeye sığdırdın? Sana Kendimi o kadar kaptırmışım ki. Bana , kalbinin en güzel kapılarını açacağını ve en güzel yerine koyacağını sanmışım.
Oysa sen o kapıdan içeri dahi almamışsın beni. Beklemişim. Sen sevmemişsin, sadece sevmeyi denemişsin.

***

Oysa ne beklentilerim vardı benim. Kafam da sana karşı sıfır kuşkuyla devam etmişim hep.
Kapılmışım bir heyecana uçuyormuşum.
Trajikomik.
Yaşarken ölmek çok az kişiye nasip olurmuş. Sayende bende nasibimi aldım. Sana hiç sormadım yanlış anlamadan, sevgini sınıyormuşum gibi tavır sergilediğimi sanmandan korktum. Ama şimdi soruyorum sana. Ben sende neydim? Beni gerçekten seviyor muydun? Aklımda kalması gerekenler seni ne kadar sevdiğim, geçirdiğimiz o güzel vakitler ve o güzel romantik anların olmadı gerekirken neden kafamda böyle düşünceler var?
Hata bende mi ? Sende mi?