Sen benimsin ANKA

Sen benimsin ANKA

  • WpView
    Membaca 627
  • WpVote
    Vote 221
  • WpPart
    Bab 12
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sen, Feb 1, 2021
WpInfo
Fiksi
Romansa
Cansu hayatının en önemli kararlarını vermek zorundaydı. Gayretiyle ve hırsıyla hayatının dönüm noktası olacak kararı vermişti. Büyük bir cesaretle dostlarını, evini ve okulunu orada bırakmış ve Istanbul'a taşınmıştı. Zeyneb'in intikamını en iyi şekilde alacak ve onlara tek tek ödetecekti. Kardeşinin intikamını almayı o kadar çok istiyordu ki Cansu, resmen hırs onu besliyordu...Ve bu hırs bir gün patladığında yapacağı şeyler herkesi kavuracak ve eritip bitirecekti... Bunu yaparken yanlız olmayacaktı. Cansu sürekli sosyal medyadan konuştuğu kişi bir anda hayatının merkezini alıcak ve çok çetrefilli şeyler yaşanacaktı. Istanbul'da ki yakın arkadaşı ve Cansu bu işin peşine düşecek ve çok tehlikeli sulara adım atacaklardı. Buna Anka'da dahil olacaktı. Hiç tahmin edemeyeceğimiz maceralar, duygusallıklar ve aşklar yaşanacak... bazı yerde hüngür hüngür ağlayacak bazi yerde ise kalbiniz sevgiye bürünecek... ~Anka -ben onu öyle bir halde gördüm ki baba dayanamadım. Onu kurtar. Onu bana geri getir. Benim sevdiğim kadını bana geri getir baba...
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#192
anka
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan