AGMEN

Yutkunuşum boğazımda kaldı ve ben sanki bir okyanusun içinde boğuluyormuş gibi sessizliği hissettim. Sessizdi. Şu an bir kalp suskun, bir ruh sessizdi. Sessizlik okyanusun dibine yaklaştıkça çığlık atıyor, ama onu duyan insanlar onu göremiyordu. Onu görüyordum ama dokunsam nefesimde boğulacaktı. Yutkunuşum sessizliği götürüyordu. Yutkunuşum çok şey anlatıyordu. Yutkunuşum boğazımdaki acıyı götürüyor, ama kafamda ki soru işaretlerini sel altında bırakmaya yetmiyordu.

Yerde bir ceset yatıyordu.

Yerde sessizliğin bedeni uyuyordu.

sizi sadece bir açıklama ile kafamdakileri ulaştıramam. Ne düşünüyorsunuz bilmiyorum ama içeride sandığınızdan daha farklı bir dünya var. tren için bir bilet ayırttım, yolcusu olmaya hazır mısınız? :)