VAYE

Çocukken eve menekşe almıştık o zamanlar açsın diye çok bekledim etrafa güzel kokular yaysın diye bir çok mevsim eskittim ama ne o çiçek açtı ne de etrafa güzel kokular yayıldı zaten büyüyünce öğrendim ki menekşeler kokmazmış... Ben çocukken herkesin mutlu olduğunu ve hiç ölmediğini sanırdım sonradan öğrendim benim gibi binlerce çocuk ölmüş bu dünyada kimisi hastalıktan kimisi ise savaştan sahi savaş demişken ben eskiden savaş nedir bilmezdim tek bildiğim babam eve gelene kadar sokakta oyun oynamaktı sonradan öğrendim dışarıda oynayan çocukların öldürüldüğü ülkeler varmış... Şimdi büyüdüm iyiyi-kötüyü, doğruyu-yanlışı, güzeli-çirkini öğrendim ama tek bir şeyi öğrenemedim hani bir türküde geçer ya "ben bir küçük cezveyim" işte ben yıllardır küçük bir cezve olduğumu öğrenemedim.

Not:bahsettiğim türkü gülenaz türküsüdür "ben küçük bir cezveyim" diyerek başlar kimi sözlerini anlamsız bulsada burada ben küçük bir cezveyim, elden ele gezmeyim derken kapıkulu bir kişiyi tasfir eder bir çok kişiye iş yapan ve onların istediği yere giden gelen bir hizmetkardır o. Aşıktır