Miss Invisible

Miss Invisible

  • WpView
    Reads 548
  • WpVote
    Votes 20
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Oct 25, 2014
ⓒWATTPAD ADDICT "Hi...pede makipagkaibigan?"-ako "Ikaw makikipagkaibigan samen? No way!Umalis ka nga dyan laki mong harang eh!-sila Heto ako ngayon nakayuko nakamalag sa kawalan para bang.. para bang walang may gusto saken.. kase miski mga magulang ko iniwan ako eh.Bakit pa ba ko nabuhay kung ganto lang naman den? Tingin nila saken invisible? Hindi nasasaktan?Porket ba pangit ako? Ha? yun lang ba ang dahilan nila?!Alam nyo tao din ako! Nasasaktan din ako! Ako si Krizel Katherine Cruz isang 3rd year highschool student sa MUP o kaya Manila University of the Phil.Nabasa nyo naman siguro? yan ang buhay ko.Kahit ilang beses kung subukang magpakamatay lagi na lang akong naiiligtas ngunit sinubukan ko ule:; Lumabas ako ng bahay at humara sa kalye at di inaasahang......(BOOGSHHHHH!)Hindi ko na alam ang nangyare biglang nagdilim ang paningin ko pero bago yon may isang lalaki na lumapit saken at sinabi.."miss!miss uy miss gising! At biglang dilim ng paningin ko. Haeehehe hi guys!! abangan nyo na lang po ang mangyayari kay krizel.Hope you'll like it.❤ ~reynarabela~
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • Can You be My 15 days Girlfriend?
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • CRUSH AT FIRST LOVE
  • Sana Ako Na Lang
  • FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
  • We Were Strangers
  • PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
  • THE STORY OF CORRINE MENDEZ

Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --

More details
WpActionLinkContent Guidelines