Obálka příběhu pro Trouble & the Beast. od rukia_kuch
Trouble & the Beast.
  • WpView
    přečtení 876
  • WpVote
    Hlasy 15
  • WpPart
    Části 4
  • WpView
    přečtení 876
  • WpVote
    Hlasy 15
  • WpPart
    Části 4
Rozepsáno, poprvé publikováno říj 23, 2014
"No lo podía creer, no sabia que imaginarme, ¿acaso era una pesadilla o una horrible realidad?; no podía siquiera pensar que en verdad fuera él.
Las se deslizaban por mi rostro, tenía mi vista nublada, y mi garganta estaba cerrada de impotencia por intentar decir algo.

- ¿Ju...Justin? - solté un chillido, supongo que no me escucho, apenas yo pude hacerlo.

- ¿Justin? - aclaré mi voz - ¿Eres tú?

Volteó, mirándome extrañado, era como si no me conociera. Parecía nervioso, como si no quisiera continuar, pero no paraba.

- ¡Detente! - grité - ¡Basta! - pero nunca se detuvo..."

Aleisha Calohun, una chica destrozada, que vive con la esperanza de encontrar a alguien que de verdad la ame. Tras su pasado con Justin, Luke intenta hacerla olvidar, pero tanto Justin como el oscuro pasado de Aleisha, los persiguen e intentan separarlos.

¿Quién será el que logre conquistar el corazón de Aleisha?
¿Habrá alguien que desee interferir entre Aleisha, Luke y Justin?
Všechna práva vyhrazena
Pro přidání Trouble & the Beast. do své knihovny a dostávání aktualizací se zaregistruj
nebo
Pokyny k obsahu
Taky se ti může líbit
Taky se ti může líbit
Slide 1 of 7
She Don't Like The Lights (Justin Bieber) cover
La sombra que nos persigue (JUSTIN BIEBER) cover
Dark Sides- Adaptada (Justin Bieber)  cover
El fuego que nos consume (Justin Bieber) cover
Back to you ⇥ Justin Foley ® cover
Volverte A Ver [j.b.] cover
No Me Dejes. ||Fanfic-Justin Bieber||  cover

She Don't Like The Lights (Justin Bieber)

Části: 14 Dokončeno Pro dospělé

-Al final las luces te aburrieron -dijo una vez que detuvo su constante paseo en el corredor. Y, a pesar de que no estaba mirándolo, podía sentir ira y rencor en su mirada. -Sabes, a él le gustaba decir que no me gustaban las luces -respondí, mirando los restos del café que alguien me había entregado hace un par de horas. -¿No es así? -pregunto molesto, aunque habían mas emociones en su voz; rabia, pena, ira, perplejidad. Y lo entendía, porque después de mantener una relación por años con su mejor amigo, lo había abandonado en su peor momento. Y, el resultado de mi abandono era que nos encontrábamos en un pasillo de hospital, con nada mas que malas noticias. -No me molestaban las luces -respondí con seriedad antes de ponerme de pie-Es lo que le hacían a Justin, lo que no me gustaba.