Maybe I can't FEEL IT | HS

Maybe I can't FEEL IT | HS

  • WpView
    Reads 4,225
  • WpVote
    Votes 345
  • WpPart
    Parts 47
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 17, 2022
WpInfo
Fanfic
1Direction
Harry Styles
Druga część „I just wanna FEEL IT". Już cię nie ma. Najgorsze jest to, że już nie będzie i nie mam pojęcia jak mam z tym dalej żyć... Brakuje mi ciebie, wiesz? Tęsknie tak niewyobrażalnie mocno, każdego pierdolonego dnia czuję pustkę. Nie wiem czy dam radę tak długo pociągnąć, bo-bo cię potrzebuję. Potrzebuję i chcę cię obok, ale nie mogę. Nie mogę nic zrobić. Nie mogę cię dotknąć, przytulić, pocałować, pobawić się twoimi włosami. A najgorsze jest to, że nie mogę zobaczyć twoich pięknych oczu, które kiedyś zapatrzone były w moje. Zabija mnie to od środka. Tak bardzo żałuję, że nie potrafię cofnąć czasu. Przecież to co się wydarzyło... nie umiem obrać tego w słowa, za bardzo boli. To ta cholerna bezsilność. Jedyne co mi zostało to nasza historia zapisana w gwiazdach. To sprawi, że nigdy o tobie nie zapomnę. Przynajmniej tam mamy siebie. Tam „nasze zawsze" jest tym prawdziwym zawsze... Wszystko ma swój początek, lecz koniec także kiedyś nadchodzi. ‼️Zawiera wulgaryzmy i opisy scen erotycznych. Porusza wrażliwe tematy takie jak: przemoc fizyczna, psychiczna i seksualna; samookaleczanie; strata bliskich osób, śmierć. Nie czytaj, jeśli nie czytałxś 1 części‼️ OKŁADKA: @mrmendessrose
All Rights Reserved
#423
chłopak
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • JEDEN WERS || OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • [T] Carpathian | Dramione
  • CEO
  • teacher's pet | yoonmin

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

More details
WpActionLinkContent Guidelines