BANA KAL DE (AŞKIN SINAVI)
- LECTURAS 27,415
- Votos 3,682
- Partes 76
Quizás también te guste
ZÜHRE
Biz insanlar çok hata yaparız.Ders aldıklarımızda olur iyiki ve keşkelerimizde olur.Zamanı geri döndürmek istediğimiz o kadar çok an olur ki .O küçük kıvılcımları tekrar yaşamak isteriz. Bazen de alışamadığımız zamanlar, duymak istemediğimiz sözcükler ve eskileri özlediğimiz hatıralar olur bu hayatta.Belki de bu yüzden başlangıç yapamazsın hayata yada yaptığın başlangıçlar ıssız ve sessiz hayata sürükler seni.Kalbin ıssız ve yorgun benliğin ise keşkelerle dolu ve her gün benliğinden biraz daha koparsın her gün biraz daha duygulara hapsolursun.İnsan aslında bundan ibarettir.Hasretinle ve ümitleriyle doludur.Her gözyaşı özlemle akar, her gün yaralı bir kuşun çığlığını biraz daha duyarsın,ve her gün biraz daha umutla dolu olursun.Belki insan her gün biraz daha güçlü hisseder.Belki o bir gün gelir umuduyla her gün biraz daha güçlenir.Gece gündüz o ay ışığındaki kızı beklersin ,aydınlığa kavuşmaz gönlün belki göremezsin yarını o masum gülüşünü göremem belki.Işte bu yüzden her gün biraz daha umutla dolu olursun, belki bir gün gelir de masum gülüşünü bir kez daha görürsün diye.Zaten insan bundan ibaret değil midir?Umudu olmayan insan ıssız vücuda benzer.İnsan umudu olmadan nasıl bağlanabilir ki hayata benliğine yada aşka nasıl bağlı kalabilir.Aşk hissetmektir sanki onun kalbindeymişsin gibi hissetmektir aşk.Denizin bir başka mavi olduğu zamanda bir başka dalgalandığı zamanda tekrar aşık olursun.Bir kez daha hissedersin bu kalbin onun için attığını seni sen yapanın o olduğunu tekrar hissedersin.Aşk ve umutla dolu bir insan her gün yüreği küçük kıvılcımlarla dolu bir insandır.Aşk hem bir o kadar ıssız ve sessiz hem bir o kadar da seni tamamlayandır. Aşk her gün biraz daha ıssız dalgalara seni seviyorum diye bağışçasına yaşamaktır. Her gözyaşın özlemle de aksa.Yine o ıssız dalgalar seni seviyorum demConcluida
Küçük Bir Kadın
Trajik bir olay bir hayatı soldururken iki hayatı yaşanılmaz kıldı. Ve beraberinde duygular kalbe mühürlendi. Aşk bir insan için biterken, bir diğeri için yeni başlıyordu. Küçük bir kadın, büyük bir AŞK! Adam bir adım için her şeye hazırken, kadın tüm adımlarından vazgeçmişti. Sınırsız bir tutku bıçak altında... Aşka tövbeli bir kadın aşkın pençesinde. Biri "Bayım" Biri "Küçüğüm" ******* Tanıtım videoları ve kitap kapağı yazara aittir. Çalınma gibi bir durumda hukuki işlemler başlatılacaktır.Concluida
Fırtına Esintisi(kitap Oldu)
2016 da yazılmıştır. Gidişinin ardındaki çaresizliğimi asla bilemezsin. Annem gibi içimi soğuk satırlara dökerek, sana şarkılar yazarak, ya da ağlayarak geçirmedim. Ahım da yoktu döneceğine dair umudumda. Her gece senin yatağına uzandığımda gözlerimi diktiğim tavanda ikimizi hayal ederdim. Kokunu, sözlerini, sesini hiç unutmadım. Döndükten sonra bana her dokunduğunda yokluğunun acısı ilk günkü gibi canımı yakıyordu. O yüzden keşke Altay, gitmek yerine içini bana dökseydin. İkimiz de bu kadar acı çekmeseydik.Concluida
SINIRDA SINIRSIZ AŞK (KALBİMİN SAHİBİ SERİSİ #1) (KİTAP OLDU)
Tek başıma masada oturmaktan sıkıntıdan patlamak üzereydim. Sözde Alex ile burda bir saat önce yemek yemek ve eğlenmek için sözleşmiştik. Ama kendisinden bir saattir haber yoktu. Sesli nefes vererek sandalyeme yaslandım. Etrafa bakmaya başladım. İçeri bir grup girerken gözüm birden onlara takıldı. Tatlı,şen bir kahkaha duymamla beraber bakışlarım o kahkahanın sahibini aradı ve buldu.Kısa siyah saçlı,mor çerçeveli gözlük takan lacivert askılı bir elbise giyen ufak tefek bir kıza aitti. Yanında sarı uzun saçlı bir kızla muhabbet edip gülüyorlardı. Etrafa bakınmaya başladılar ve onun da gözleri benim olduğum tarafa döndü.Gözlerinin bal rengi olduğunu gördüğümde boğazıma bir yumru oturmuştu.O beni fark etmemişti ama tüm mekanı dikkatli bir şekilde süzüyordu.Bende onu. Yutkunmak zorunda kalmıştım sonunda. Geldikleri grupla büyük bir masaya oturdular. Ama o tatlı kahkahalı bal gözlü kız bana arkası dönük oturmuştu.Onun adını mutlaka öğrenmeliydim ve tanışmalıydım. (Devamı içerde ?)Concluida
Fırtına Öncesi Sessizlik
Zaman ve sınavdı bizim hikayemiz. Zamansız bir sevdanın sınava tabii tutulduğu, imkanın yer bulmadığı aşktı... İki yaralı ruhun birbirinde açtığı yaralardı bizim için hayat. Ve başarması zordu bizim için yaşamak... Kaderimiz daha biz doğmadan çizilmişti. Bize çizilen kader oyunlarını oynuyordu canımızı en acı şekilde yakarak. Bağıramıyorduk bile, zira sesimiz fazlasıyla kısıktı... En derinlerdeydi bizim yaralarımız. İyileşmesi çok zordu, zira çocukluğumuzdaydı bütün hasarlar. Yalanlarla iç içeydik biz. Bizi bırakıp gidenlerinse haddi hesabı yoktu hayatımızda... "Hani sen bana dedin ya bebeğimizi aldırdığımız gün otelde sana sus dediğimde 'Susarım ama fırtına öncesi sessizlik gibi susarım. ' diye. Haklıydın, sen fırtına öncesi sessizlik gibi sustun. Ama artık susmana gerek yok. Fırtına çoktan koptu Nefes... "Concluida
Sen Giderken...
Sanki ben camdan bir vazoyum da birileri üzerimden tüm örtülerimi sıyırmış...açıkta kalmışımda ufacık bir sarsıntıda düşüp kırılacakmış gibi. Benim bıraktığım her şey bir başkasına yuva olmak için hazır artık.Concluida
Ölü Çiçeğin Dikenleri
"Anlatamadığımız her cümle düşmanımızdır"demişti bana...kaderin ağlarını örmeye başladığı zaman.İkimizde kaybetmeyi çok taze öğrendik ama hayatın bize kazandırdıklarını geç gördük.İnsan bir çiçektir solduğu zaman dikenleri kalbine batar. Mine ve Barkın'ın hikayesi... Ölen Çiçeğin dikenlerine maruz kalanların hikayesi...Concluida
AŞKIN BEDELİ
Aşk illaki bedel ister. Ve payına mutlaka hasret düşer! Kişi sevdiği ile beraberdir.... 😍Concluida
Biz insanlar çok hata yaparız.Ders aldıklarımızda olur iyiki ve keşkelerimizde olur.Zamanı geri döndürmek istediğimiz o kadar çok an olur ki .O küçük kıvılcımları tekrar yaşamak isteriz. Bazen de alışamadığımız zamanlar, duymak istemediğimiz sözcükler ve eskileri özlediğimiz hatıralar olur bu hayatta.Belki de bu yüzden başlangıç yapamazsın hayata yada yaptığın başlangıçlar ıssız ve sessiz hayata sürükler seni.Kalbin ıssız ve yorgun benliğin ise keşkelerle dolu ve her gün benliğinden biraz daha koparsın her gün biraz daha duygulara hapsolursun.İnsan aslında bundan ibarettir.Hasretinle ve ümitleriyle doludur.Her gözyaşı özlemle akar, her gün yaralı bir kuşun çığlığını biraz daha duyarsın,ve her gün biraz daha umutla dolu olursun.Belki insan her gün biraz daha güçlü hisseder.Belki o bir gün gelir umuduyla her gün biraz daha güçlenir.Gece gündüz o ay ışığındaki kızı beklersin ,aydınlığa kavuşmaz gönlün belki göremezsin yarını o masum gülüşünü göremem belki.Işte bu yüzden her gün biraz daha umutla dolu olursun, belki bir gün gelir de masum gülüşünü bir kez daha görürsün diye.Zaten insan bundan ibaret değil midir?Umudu olmayan insan ıssız vücuda benzer.İnsan umudu olmadan nasıl bağlanabilir ki hayata benliğine yada aşka nasıl bağlı kalabilir.Aşk hissetmektir sanki onun kalbindeymişsin gibi hissetmektir aşk.Denizin bir başka mavi olduğu zamanda bir başka dalgalandığı zamanda tekrar aşık olursun.Bir kez daha hissedersin bu kalbin onun için attığını seni sen yapanın o olduğunu tekrar hissedersin.Aşk ve umutla dolu bir insan her gün yüreği küçük kıvılcımlarla dolu bir insandır.Aşk hem bir o kadar ıssız ve sessiz hem bir o kadar da seni tamamlayandır. Aşk her gün biraz daha ıssız dalgalara seni seviyorum diye bağışçasına yaşamaktır. Her gözyaşın özlemle de aksa.Yine o ıssız dalgalar seni seviyorum dem
Más detalles