EHVENİŞER

"Ben...gitmiştim. Farklı biri vardı bedenimde. Beden benim bedenim ama ruh benim ruhum değildi. Herkesin ben sandığı kişi aslında ben değildi. Hiçbirşey yapamıyordum. Sadece olan biten herşeyi izliyordum. O ben değilim diyordum. Duymuyorları. Bende duysunlar diye bağırdım, çığlık attım. Ben o değilim dedim. Görün beni diye bağırdım. Duyarsanız bakrsınız, bakarsanız görürsünüz dedim. Ama ne duymaya çalışan biri nede bakmaya tenezzül eden biri vardı etrafta. Sonunda vazgeçip sustum ve olanları izlemeye karar verdim. Sustum ve sadece izledim. Sanki kaos vardı tüm kasabada. Yanan ateşler, kızgın insanlar,cinnet geçiren gençler. Ne isim kalmıştı ne anlam. Sanki herkes birlik olmuş bir şeye karşı geliyorlardı. Kanlar akıyordu. Nefesler kesiliyor, gözyaşları gözlerde donakalıyordu. Birşey oluyordu. Çok kötü birşey. Ama gariptir ki uyanmadan öce sadece çığlıklar duyuyorum. Hırıltılı nefes alışverişleri aynı zamanda gür kahkahalar. Ne görüntü vardı ne bir ışık. Sadece ses. İçimde öyle kötü bir his var ki nefesimi kesiyor. Bir şey yaklaşıyor... hemde çok tehlikeli bir şey yaklaşıyor."

Yayımlanma tarihi : 29/07/2020

Kayla#1 (11/03/2020)

Ehvenişer#1(27/04/2021)