Za lasami

Jedyne co pamiętam, to jego oczy. Miał tak przepiękne, magiczne oczy. Gdy po raz pierwszy w nie spojrzałam, poczułam ulgę, nie widziałam w nich nic złego. Ale gdy spojrzał na mnie jeszcze raz... Wiedziałam, że nie jestem bezpieczna. Jego niebieskie oczy budziły we mnie tysiące sprzecznych uczuć. Jedyne, czego byłam pewna, to tego, że moje życie nie będzie już takie samo...