YANGIN

"Seni benden almasınlar diye buna mecburdum ufaklık" bu dediğine o kadar çok güldüm ki dışardan gören bi kişi beni deli bile zannedebilirdi ama bu hiç umrumda değil beni ondan kimse alamazki o hiçbişeye mecbur değil "beni senden kimse alamazdı ancak sen beni kendinden itebilirdin ve bunu başardın ,o gün yaşadıklarımı biliyomusun?"

Hiç bişey bilmiyodu ben o gün kendimi öldürücektim sırf kalbimden çıkıp gitsin diye çünkü o naparsa yapsın kalbimden, aklımdan, ruhumdan benliğini silemiyordum belki ben ölürsem o da giderdi diye kendi canıma kıyıcaktım

"Her şeyi biliyorum lanet olsun ki herşeyi biliyorum ve bunların benim yüzümden olduğunu bilmek canımı çok yakıyor özür dilerim ufaklık beni affet ve tekrar başlayalım çünkü benim sana ihtiyacım var sen olmadan uyuyamıyorum bile"

Dolan gözlerimden bir damla yaş süzüldü onu da sinirle sildim hemen ilk defa bu kadar acizdi Rüzgar Karahan ilk defa birine muhtaç hissediyordu ama bana yaptıklarını asla unutamam "benim seni affedebilecek bi kalbim kalmadı artık senin ufaklığın senin o kadına dokunduğunu gördüğü an öldü"