Ako at si Marlene at Sophia
- Reads 304
- Votes 0
- Parts 2
I'm already 27 years old. Katamtaman ang taas hindi naman
payat o katabaan. Pisigan ika nga ngunit masasabi ko na sa
kagwapuhan ay hindi naman pahuhuli. Tsinito ang aking mga
mata, maputi at maganda ang kutis at mahilig pumorma.
Umpisahan natin ang kuwento noong ako'y teenager pa lang.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
My Impossible Love- Book 1 (Completed)
Prologue.. Nakita ko ang isang babae na kakaiba ang itsura sa pagkakakita ko sa kanya pag nasa school siya. She is wearing a cute dress na kulay pink. Miya is really beautiful malayo sa kanyang usual look sa school na palaging nakapusod at may band-aid ang mukha. Malayo sa sigang image niya sa school I can't believe it's her I'm seeing. Nakababa ang buhok niya na ang haba ay hanggang lagpas ng bewang. She had a clip on the right side of her hair malapit sa kanyang temple. She's amazingly beautiful. Nagulat siya ng makita ako. Nagkagulatan kami. Mahilig pa naman ako sa kape, magugulatin. "Ikaw?" tanong niya di makapaniwala. Para siyang nakakita ng multo. Yes, I have that pale skin pero hindi naman ako ganun ka ghost. I'm just wearing a white polo shirt at naka tuck in with sinturon. Sabi nga nila ang tanda ko daw pumorma kahit 14 pa lang ako, madalas akong mapagkamalang mas matanda sa edad ko dahil na rin sa tangkad ko. Hindi ko alam pero ang tadhana talaga ang naglalapit sa aming dalawa iniiwasan ko na siya pero palagi naming natatagpuan ang isa't isa sa ganitong pagkakataon...Complete
My Husband Is Also My Professor
Nag-mahal, nasaktan, nag-sakripisyo kahit na alam nya sa sarili nya na sya ang kawawa ay sumugal pa rin sya para sa pamilya nya lalo na sa ate nya na maagang na buntis pero di alam kung sino ang ama. Paano kaya kung maipakasal ka sa taong minsan mo na'ng pinag-alayan ng sarili mo? Paano kaya ikaw makakatakas sa pag-mamalupit nya sayo? At hanggang saan mo kaya matatago sa kanya ang sekretong ikaw lang ang nakakaalam? Habang buhay mo na ba itong itatago? O sasabihin mo na rin ang tungkol sa anak nyo? Matatago mo pa rin kaya ang pangalawang anak mo sa kanya? Started date: October 12, 2024 End date: July 18, 2026Complete
Lovely Days (Completed)
Ito ang kwento ng bakasyon ni Remy. Simula pa nung bata ay wala pang karanasan si Remy tungkol sa pag-ibig lalo na at isa pa siyang bakla. Kaya naman para sa kanya ay napaka imposible na makatagpo siya ng isang lalake na matatanggap siya at mamahalin siya sa kung anuman siya. Pero, Kahit ganoon pa man ay hindi sinusukuan ni Remy ang pag-ibig at naniniwala siya na lahat ng tao ay may karapatang lumigaya at makaranas nito. Ang di niya alam, sa bakasyon na ito niya makikilala ang isang lalaki na darating sa kanyang buhay at magpapalasap sa kanya ng saya na dulot ng pag-ibig. Samahan natin si Ren sa iba't ibang issue ng buhay at kung paano niya haharapin ang mga ito sa mura niyang edad. Author's note: Short story lang po ang kwento na ito. Isa po ang kwento na ito na nilikha ko nung ako ay highschool pa lamang at nahalungkat ko sa luma kong page. Sinulat ko ang kwentong ito ng una akong nakaramdam ng pag-ibig. At gaya ni Remy, sa murang edad, ako ay dumanas ng maraming suliranin sa buhay bilang parte sa pagiging adolescent stage. Ito kasi yung edad na masyado tayong mapusok sa mga desisyon at plano natin sa buhay, lalo na sa pag-ibig. Mababaw lang po ang kwento na ito dahil sa murang kaisipan ko noon kaya pagpasensyahan niyo nalang po. *Iam Sorowenpein*Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
My cold husband (Short Story)
"Tumigil kana sa kakasunod sa akin Ella mahiya ka naman" sabi ni eli at pilit inaalis ang mga kamay ko na nakapalupot sa beywang niya. "ano kaba babe hwang kang mahiya" sabi ko at lalong hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya. "Ema Lauren! stop this crazy scenario! tumigil kana hindi kita magugustuhan and you are only 15 years old my god mababaliw ako sayo.. "eh ano ngayon kung 15 palang ako 4 years lang naman ang tanda mo sa akin eli" "Alam mo bata ka lang baka pag nagdalaga kana mawawala din ang kabaliwan mo sakin" "Hindi no balak ko nga na pag nag 18 na ako pabubuntis ako sayo" ngumiti ako ng pagkalaki laki habang sinasabi iyon. napangiwi naman siya ng marinig niya ang Sinabi ko. "may girlfriend na ako ella " sabi nya at kasabay ng pagluwang ng pagkakayakap ko sa kanya. "Hindi ako naniniwala" pilit kong pinipigilan ang pag patak ng luha ko. "believe me or not, nagkabalikan kami ni kyra kaya please ella tumigil kana ayaw kong mag hiwalay na naman kami ng dahil sayo"Complete
Lies Behind Truth
Sa kabila ng lahat na nagawa ni Grey sa akin ay nanatili pa rin ang pag-ibig ko para sa kanya. Hindi ko alam kung katangahan o kamanhiran naba ito o talagang mahal na mahal ko siya kaya hindi ko siya magawang kalimutan at patuloy pa rin siyang minamahal. Isa akong anak ng kasalanan dahil ang mga magulang ko ay may kanya-kanyang pamilya ng mabuo ako. At syempre mas pinili nila ang kani-kanilang pamilya dahil isa nga lang akong pagkakamali para sa kanila. Kaya nang mapadpad ako sa syudad ay nagsikap akong magtrabaho para mabuhay ang sarili ko at matulungan ang mga taong naging pamilya ko. Then i met Grey Hunter Valdimore, ang unang lalaki sa buhay ko. Lahat ng una kong karanasan sa lalaki ay sa kanya ko natikman at nalasap. Kaya hindi ko magawang hindi mahulog sa kanya, he made me feel special and genuine na kahit na sinong babae ay nanaising maranasan ang pinaparanas nito sa'king affection. But time has come, nalaman kong may una at tunay pala itong kasintahan at ako'y isa lamang pala nitong parausan. Isa lang din pala akong tukso na naging kasalanan sa relasyon nila ng kanyang nobya. Hindi lang pala ako sa aking pamilya naging pagkakamali kundi pati na rin sa taong minahal ko ng lubos. I was left behind, full of sorrow and pain. Hindi ko alam kung anong dapat gawin lalo pa't nagbunga ang aking pagmamahal para sa kanya. Paano ko siya maipaglalaban kung siya mismo ay kusa akong binitawan at iniwan, and chose to marry the woman that he deserve. ---- Note: All of the characters in the story are just fictious and this is all part of my imagination.. ---- Note: All of the characters in the story are just fictious and this is all part of my naughty imagination.. So please,please be guided... Lovelots folks! Keepsafe 🤘 |StayWdMe|Complete![Broken Soul [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/23732523-256-k675426.jpg)
Broken Soul [ COMPLETED ]
Rated SPG!! Yes, Rated SPG po ito! AHAHAHAHA "How can you hurt me like this Jeanna? How can you do this to me?" tanong nya sa akin iyan. Makalipas ang pitong taon ng pagiwan ko sa kanya, ito ang unang beses na kinausap nya ako mula noon ng ganito katino. Yung unang beses na di nya sinaktan o pinilit na makama nya, unang beses na walang mga kamao na bumaon sa pisngi ko, o mga halik na halos patayin ako. Unang beses na wala syang ginawa kundi ang titigan ang mga mata ko. Umaasang marinig ang isang dahilan na inaasam. Pero di ko magawa ang sagutin sya, pakiramdam ko mamatay ako pag mas lalo nya akong lalayuan, pagtatyagaan ko ang ganitong ugali nya kesa malaman nya ang totoo at iwanan nya ako. Mas lalo kong di kakayanin yun "Di ka ba sasagot ha? Fck Jeanna, napapagod na akong magalit sayo!" sabi nya sa akin "Mas gusto kong magalit ka sa akin kesa kamuhian mo ako, kesa pandirian mo ako, sa mga dahilan ko kung bakit ako umalis, kesa magbago ng tuluyan ang tingin mo sa akin, Amiel kaya kong maging miserable sa piling mo, wag mo lang iwan" sabi ko sa kanya kasabay nun ay ang pagtulo ng luha ko. Sunod sunod, gusto ko syang yakapin pero di ko magawa. Natatakot ako. Alam kong sa mga yakap nya mawawala ang takot ko pero di ko magawa.Complete
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
Prologue.. Nakita ko ang isang babae na kakaiba ang itsura sa pagkakakita ko sa kanya pag nasa school siya. She is wearing a cute dress na kulay pink. Miya is really beautiful malayo sa kanyang usual look sa school na palaging nakapusod at may band-aid ang mukha. Malayo sa sigang image niya sa school I can't believe it's her I'm seeing. Nakababa ang buhok niya na ang haba ay hanggang lagpas ng bewang. She had a clip on the right side of her hair malapit sa kanyang temple. She's amazingly beautiful. Nagulat siya ng makita ako. Nagkagulatan kami. Mahilig pa naman ako sa kape, magugulatin. "Ikaw?" tanong niya di makapaniwala. Para siyang nakakita ng multo. Yes, I have that pale skin pero hindi naman ako ganun ka ghost. I'm just wearing a white polo shirt at naka tuck in with sinturon. Sabi nga nila ang tanda ko daw pumorma kahit 14 pa lang ako, madalas akong mapagkamalang mas matanda sa edad ko dahil na rin sa tangkad ko. Hindi ko alam pero ang tadhana talaga ang naglalapit sa aming dalawa iniiwasan ko na siya pero palagi naming natatagpuan ang isa't isa sa ganitong pagkakataon...
More detailsContent Guidelines