Aslanım İstanbul !

İlginç bir şehir.. Büyüleyici,yorucu,heybetli.Gosteriş ihtişam gozlerimi kamaştırıyor ruhum miniminnacık kalıyor devlerin yanında ise cüceyim.Şehrin görkemidir bizi böyle sarhoş eden insanların dev insanların egoları mı ? Neyden kaçıyorum,nereye varamıyorum.Burda olmasam gidecek yerim olacak mıydı peki ya inancım benimle kalacak mıydı..Şuan benimle mi ?İnsanları olduğu gibi kabul etmek istiyorum yaradan ötürü sevebilmek günün sonunda kendimi kendimle kavga ederken buluyorum oySa kendimle bir sorunum olduğunu size kim söyledi ? Allah aşkınıza beni bana düşürmeyin artık.Ben de hepimiz gibiyim.Bir çoğunuz gibi okula gittim hayata erken atıldım yahu 13 yaşımdan beri çalışıyorum bunun ne demek olduğunu biliyor musunuz ? Bilirsiniz bilmez olur musunuz ? Kiminiz çok daha kötü şartlarda kiminiz daha iyi.Ama herkes mutsuz üç günlük dünya bir yaşamın bütün dertleri.. İki hafta önce sapanca gölüne gezmeye gittim onun kuruyuşu bile dert oldu bana.. Hay gitmez olaydım diyorum.Gittik gezdik gördük iyi hoşta göl kuruyor ne yapacağız böyle ? Oysa birbirimizi anlayacagımız seveceğimiz olduğumuz gibi kabulleneceğimiz günlerimiz olacaktı.. şimdi nereden cıktı bu kuraklık bu virüs .. Hangisiyle baş edeceğiz kuruyan gölle mi yağmayan yağmurla mı kadınlarımıza çoçuklarımıza uzatılan kırılası ellerle mi ? Gücümüz yoK ki bir avuç bile değiliz.Diyorum ya hem de yorgunuz ama mesele bu değil.Korkuyoruz çok korkuyoruz anlaşılamamaktan.. Kötüye kötüsün demekten bile korkuyoruz. En kötüsü sevdiğimizi söylememekten.