Crush ko si Bestfriend
- Reads 190
- Votes 11
- Parts 5
You may also like
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Complete
A Thousand Years (short story)
Anung gagawin mo.. Kapag yung taong mahal mo ay hindi ka mahal?? Kapag yung taong mahal at pinaglalaban mo ay iiwan ka lang?? Kapag yung taong mahal mo at mahal ka daw ay umamin sayong may ibang mahal?? Kapag yung taong mahal mo ay iniwan ka ng walang dahilan?? Kapag yung taong mahal mo ay iniwan ka at hindi na kailan man babalik..Complete
You are My Home (PUBLISHED under LIB)
I was 16 back then when I married you. You were 18. Kahit bata ka pa lang, successful ka na agad. Ikaw na agad ang nagpapatakbo ng kompanya niyo. Samantalang ako, sakit sa ulo ng mga magulang ko. Kaya nga siguro ako ipinakasal sayo para magtino ako. Pero kahit isang taon na tayong dalawa na nagsasama, we are still strangers. Walang kibuan, walang pakialamanan. Minsan nga wala pang imikan. Pero that's fine with me kasi hindi naman kita mahal At alam kong hindi mo rin ako mahal Pareho lang tayong naipit sa sitwasyong ito na hindi natin kayang takasan. Pero sana lang dumating ang panahon na kahit papaano masasabi kong YOU ARE MY HOMEComplete![Unofficially Mine [FIN.] (Editing)](https://img.wattpad.com/cover/1243710-256-k971665.jpg)
Unofficially Mine [FIN.] (Editing)
What if biglang sinabi ng parents mo na ipapakasal ka sa taong pinakamamahal mo? Anong magiging say mo? Go ka pa rin ba kahit alam mong simula nung una, kailanman ay hindi siya naging sayo?Complete
Hindi Ko Alam
Matagal ko nang sinabi na... 1. Ayoko na 2. Sasakit lang ang ulo at puso ko 3. Ako lang naman ang masasakatan 4. Pare-pareho lang sila 5. Aasa ka lang 6. Mag mumukha kang tanga Kaya... 7. Hindi para sa akin ang love love love na yan Pero hindi ko alam ba't ka nanaman nagiging abnormal.Complete
What we are...Seven years ago
Im Samantha at age of 18 natali ako sa isang relasyon na hinihingi ng pagkakataon, sa isang taong hindi ko unang piniling mahalin. But then, I've learned to LOVE him with all my heart and HATES him forever! For the past seven years, i've learned to live on my own and learned to SMILE again. But wait.. Anong ginagawa ng lalaking to dito!? Bakit bumalik pa sya!? At ang makita sya ngayon I'm still getting hurt.. Still in pain Kasabay nyang bumalik ang mga alaala... Masasaya at masasakit na alaala. Memories that reminds me.. WHAT WE ARE.....SEVEN YEARS AGO.Complete
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?
More details