Haksızlıklar...

Haksızlıklar... Bana haksızlık yapmıyor musun? Herkes birbirine haksızlık yapmaz mı? Sen haksızlık yapmaz mısın? Bir hakim haksızlık yapmaz mı sevdiklerine? Suçlu olduklarını bile bile? Ya bir doktor önce tanıdıklarına yardım etmez mi? Peki ya hastaneye gelen can düşmanı olsa yardım etmez mi?

Herkes ağlarken birilerinin gülmesi haksızlık değil mi ki? Kısalar varken uzunların olması; mutsuzlar varken mutluların olması; birileri gülerken birilerinin ağlaması haksızlık. Peki ya yalnız olmamız, mutsuz veya hayata kırgın olmamız... Hayatın bize yaptığı haksızlıklar değil mi?

Yaşayanlar ölenlere, ölenler yaşayanlara haksızlık yapmıyor mu hiç? Haksızlık yapmıyor mu? Ya kız erkek ayrımına ne demeli? Aynı evin içinde erkek rahat rahat gezip tozarken; iyiliği için olsa bile çözüm bulmak yerine kızı hiçbir yere salmamak ceza verir gibi, sanki doğuştan suçluymuş gibi... Birbirini seven insanlar, birbirinden nefret edenlere haksızlık etmiyor mu?