Poyraz rüzgarı

Poyraz rüzgarı

  • WpView
    Reads 57
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 13, 2021
Benim sorunum ne öylemi? Benim sorunum sensin,Senin gülüşünü istiyorum,Bakışlarını,dokunuşunu,Sana ait olan şeylerin hepsi benim de olsun istiyorum.Bir adım daha yaklaştı ve boynumdaki ince kolyeyi eline aldı,Tenime dokunuşuyla ürktüm. Şu boynundaki kolyeden bile kıskanıyorum,Diyerek kolyemi kaldırdı ve dudaklarını tenime bastırdı.Bu kokuyu her zaman teninde koklamak istiyorum.... Bu durumda benim anın büyüsüne kapılıp ona bakmam gerekiyordu peki ben ne yaptım. -Sen ne cürretle bana dokunursun? şaşkınlığa uğradığı her halinden belliydi.Geri çekildi ve pişmiş kelle gibi sırıtmaya başladı. -Şüphelerimde yanılmamışım bunu bir kıza söyleyeceğimi tahmin etmezdim ama öyle SERSERİ. kelimesinin üstüne baskı yapa yapa. sen şimdi görürsün dedim kendi kendime. Birkaç adım daha geriye gelerek karnına postal botlarımla sağlam bir darbe indirdim ve aynı anda iki bülüm oldu. -Bir daha serserilere bulaşmaman gerektiğini öğrendin! diyerek arkamı dönüp yürümeye başladım -belkide benim ilgi alanım serselilerdir! diye seslendi arkamdan -....
All Rights Reserved
#76
zorluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines