Verda Vazgeçti

DİKKAT! Bu hikaye 18 yaşının altındakiler için uygun değildir.
Bu kitap bir yetişkin kitabıdır.

Verda Gül Solmaz, mimarlık 3. Sınıf öğrencisi olarak planları ve belli bir düzeni varken hayatında yapmam dediği ne varsa yapmış bir kadın.
Asla aşık olmam dediğinde hiç tahmin etmediği bir adama aşık olacak kadar da şanssızdı ama belki de o adama aşık olmak en büyük şansıydı, bilmiyor.
---------------------

Buz gibi elleri yüzümü avuçladığımda bulunduğum durumumu unutup açık mavi gözlerine baktım.

"Verda." sıcak nefesi yüzüme vurdu, "İyi misin?"
Ellerinin altında bir yaprak gibi titriyordum, bu bana ilk dokunuşu değildi tabii ama ben, sanki ilk defa dokunuyormuş gibi heyecanlanmıştım.

Tek eli yüzümden kayıp belimi bulduğumdan beni hafifçe kendine çekti. Kollarım boşluktan kurtulmak ister gibi kalın kollarına dolandı. Bedenim, onun güçlü bedenine yaslanmış tatlı bir sıcaklıkla sarmalanmıştı.
Bir eliyle yüzümü okşamaya devam ediyordu.

Sağ elmacık kemiğime bir öpücük kondururken mırıldandı "İyi misin? Cevap ve..."
"İyiyim." Diye kestim sözünü. Sesim pürüzlü ve nefes nefes çıkmıştı.
Dudakları hafifçe kıvrıldı. Gözlerim bir süre minik tebessümüne dalıp gitmekten başka bir şey yapamadı.

Dudağıma doğru yaklaşıp kenarıma bir öpücük kondurduğunda içimin titrediğine emindim. Sıcak dudaklarını az da alsa kurumuş dudaklarımın kenarında hissetmek beni bayıltmaya yetecek gibiydi.
"İyi ol... benim de iyi olmam için."
Ve tekrar aynı yeri öptü. Gözlerim anın sıcaklığıyla istemeden kapandı.

Verda Gül Sönmez & İsa Çakır Kançıra