Het Efteling Ritueel
- Reads 826
- Votes 30
- Parts 10
You may also like
Gebroken
LEES EERST GEEN VRIJHEID OM DIT VERHAAL TE KUNNEN BEGRIJPEN!!!! Een zware stem maakt me wakker. Een gevoel van angst overvloed me wanneer ik om me heen kijk. Waar ben ik? Het stinkt, overal is rook en ik kan niet goed zien. Zand bedekte mijn lichaam en in de verte kon ik de zee zien. "Hallo? Gaat het? Wie ben jij, wat is er met je gebeurt?" Vraagt de onbekende man. "W-waar ben ik?" Vraag ik wanneer ik dode lijken om me heen zag. "Antalya..." Zegt hij, en doet alsof ik had gevraagd wat één plus één is. Ik kruip bang weg, maar een zware gewicht op mijn lichaam houd mij tegen. Dan herinner ik me alles weer. Ik kijk naar waar de gewichten vandaan komen, en voelde mijn hart breken in duizend kleine stukjes. Mijn twee kleine meisjes lagen in mijn handen. Ik schudde ze een beetje, maar ze werden niet wakker. Tranen vormden in mijn ogen en ik liet een kreet van verdriet los. Mijn babys zijn dood, al mijn dromen, toekomstige herinneringen met hun...verdwenen. "Nora! Farah!" Schreeuwde ik. Ik bleef doorhuilen, snikken, schreeuwen. Door en door. *** Als je dacht dat het leven van Adiya Youssef al erg genoeg was, dan weet je nog lang niet wat ze gaat meemaken. Want het einde is nog niet te zien. Dit is en blijft nog steeds het begin van het levensverhaal van Adiya Youssef... Haar verhaal is niet bijzonder dan iemand anders verhaal, maar het is haar verhaal het is Adiya's verhaal. Alles is gewoon een verschil van een naam. En toch blijft ze met haar pure en goede hart hopen en niet klagen maar één woord herhalen... Alhamdoillah❤️
my therian life. (wolf) nederlands
dit gaat over mijn therian en de pack no hate plz
Dan schrijf ik
Ik schrijf. Ik schrijf veel. Ik schrijf met redenen. Ik schrijf met veel redenen. Wil je erachter komen welke redenen? Een heel persoonlijk verhaal. Een kijkje door mijn ogen. Een kijkje in mijn chaotische brein. DISCLAIMER Ik schrijf dit puur omdat ik denk dat ik hier anderen mee kan helpen, omdat dit mijn manier is van mezelf en mijn gevoelens uiten en omdat ik het belangrijk vind dit te delen en ik denk dat er mensen zijn die me zullen begrijpen. Als je dit leest, blijf dan respectvol in de comments niet alleen tegen mij, maar ook tegen anderen. Haatdragende of negatieve reacties zullen worden verwijderd!Complete
Geen Vrijheid (voltooid)
De 20 jarige Adiya woont samen met haar tweeling Lina, twee van haar vier broers; Idris en Mohammed en natuurlijk met haar ouders in een grote huis in Kobani. De omstandigheden in huis zijn niet het beste sinds haar moeder erg ziek is en haar drankzuchtige vader is slecht en behandelt hun oneerlijk.Lina wil gewoon studeren en haar dromen waar brengen. Adiya wilt niets liever dan vluchten van huis met de jongen waar ze verlieft op is. Achmed, de bezopen vader is streng en weigert de verzoek op zijn dochters hand. En zo verandert hun hele leven.Complete
Honing & Schaduw
Een verhaal over je schaduwzijde en het verwerken van je grootste angsten.
Niet boven je vermogen
Soms liikt het leven zwaar, alsof de dagen vol zijn van duisternis en stilte. Maar zelfs in die momenten is er altiid een plek van adem, een hand om op te leunen, een licht dat zachtjes schijnt. Dit boekie is een uitnodiging om te voelen, te rusten en te ontdekken dat kracht vaak stil en verborgen is, en dat je nooit alleen bent. Met woorden uit de Koran, de Bijbel en inzichten uit de psychologie, wil het ie een zachte hand reiken: een plekje om te ademen, te vertrouwen en het licht te vinden te midden van de moeilijkheid.
"Chronia Polla hē hodos."
**Hē Hodos - De Weg** Dit werk is nog in uitvoering. In het begin vluchtte een priesteres uit Uruk. Haar broer, de Koning schoot haar in de rug. Ze stierf in een grot tussen Uruk en Ur. Maar God was haar genadig - haar stem bleef klinken voor iedereen die de Weg bewandelt.
Q U O T E S 🍉
Quotes 🍉 #1 Spiritueel √oltooid🌹Complete
LEES EERST GEEN VRIJHEID OM DIT VERHAAL TE KUNNEN BEGRIJPEN!!!! Een zware stem maakt me wakker. Een gevoel van angst overvloed me wanneer ik om me heen kijk. Waar ben ik? Het stinkt, overal is rook en ik kan niet goed zien. Zand bedekte mijn lichaam en in de verte kon ik de zee zien. "Hallo? Gaat het? Wie ben jij, wat is er met je gebeurt?" Vraagt de onbekende man. "W-waar ben ik?" Vraag ik wanneer ik dode lijken om me heen zag. "Antalya..." Zegt hij, en doet alsof ik had gevraagd wat één plus één is. Ik kruip bang weg, maar een zware gewicht op mijn lichaam houd mij tegen. Dan herinner ik me alles weer. Ik kijk naar waar de gewichten vandaan komen, en voelde mijn hart breken in duizend kleine stukjes. Mijn twee kleine meisjes lagen in mijn handen. Ik schudde ze een beetje, maar ze werden niet wakker. Tranen vormden in mijn ogen en ik liet een kreet van verdriet los. Mijn babys zijn dood, al mijn dromen, toekomstige herinneringen met hun...verdwenen. "Nora! Farah!" Schreeuwde ik. Ik bleef doorhuilen, snikken, schreeuwen. Door en door. *** Als je dacht dat het leven van Adiya Youssef al erg genoeg was, dan weet je nog lang niet wat ze gaat meemaken. Want het einde is nog niet te zien. Dit is en blijft nog steeds het begin van het levensverhaal van Adiya Youssef... Haar verhaal is niet bijzonder dan iemand anders verhaal, maar het is haar verhaal het is Adiya's verhaal. Alles is gewoon een verschil van een naam. En toch blijft ze met haar pure en goede hart hopen en niet klagen maar één woord herhalen... Alhamdoillah❤️
More details