SZAFIR || MATA
- Reads 334,396
- Votes 8,194
- Parts 56
Chce do domu kiedy Cię nie ma w pobliżu...
Wszystko zmienione na potrzebę ff.
Chronologiczność wyjątkowo nie obejmuje historii.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
100 DNI DO MATURY | MATA
- To takie tss, wypełnia ciszę. - odpowiedziałam i spojrzałam mu się w oczy. Ładne oczy, brązowe, powiedziałabym nawet czekoladowe. Chłopak na moją odpowiedź uśmiechnął się. Sama nie dowierzałam w to, co zobaczyłam, jednak nie przeszkadzało mi to jakoś bardzo. Jego uśmiech był naprawdę ładny. Zdałam sobie sprawę, że na tę chwilę przepadłam. Przepadłam w nim. - Po co nam jakość w uśmiechu, skoro jesteśmy smutni.Complete
PRZY TOBIE || MATA
Historia dwójki osobliwych osób. Michała Matczaka, który skupia się na muzyce i często przekracza granice oraz Natalii Budzyńskiej, do niedawna studentki, która do tej pory nie wyobraża sobie życia w innym miejscu. Łączy ich jedno miasto. Wrocław. "Jesteś czymś więcej niż miłością mojego życia"Complete
Uśmiech // Mata
- Cały czas nie wierzę że to koniec. - powiedział nagle za mną. Słyszałam smutek w jego głosie. Odetchnęłam i odwróciłam się. - Też tak masz? - zapytał i zaciągnął się. - Też tak mam... ale wiesz że nie możemy być razem. - odpowiedziałam, sama zastanawiając się przez chwilę nad swoim życiem. - Za 8 miesięcy będziemy mogli. - oparłam się o ścianę, on dalej stał przy drzwiach balkonowych. Spojrzałam na niego pytająco. #1 Rap 08.10.2023r.Complete
SZAFIR | MATA
Marcelina Ostrowska osiągnęła wszystko, o czym kiedyś marzyła - karierę, pieniądze i życie w Kalifornii. Tylko że za tym sukcesem stoi coś, czego nie potrafi zostawić za sobą. Michał Matczak. Ich rozstanie było dalekie od spokojnego - pełne emocji, niedopowiedzianych słów i bólu, który z czasem zamienił się w chłodną nienawiść. Minął ponad rok, a mimo to jego cień wciąż za nią chodzi. Kiedy życie Marceliny zaczyna się komplikować, pojawia się myśl, której najbardziej się boi - powrót do Polski. Bo powrót oznacza jedno: spotkanie z nim. A niektóre uczucia, nawet jeśli się je zakopie, potrafią wrócić... silniejsze i bardziej niebezpieczne niż kiedykolwiek.
Kiss Cam | Mata
- Jeśli masz mi wszystko wypominać na każdym kroku, to może nie powinniśmy być razem - rzucił brunet, maksymalnie wpatrując sie w moje niebieskie oczy. - Może nie powinniśmy - odpowiedziałam, gdy pojedyncza łza spłynęła po moim policzku. Wtedy jeszcze nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo zmieni sie moje życie bez Twojej obecności..Complete
Szukałem Cię wszędzie | Mata
- Nie wiedziałem, że palisz - raper przerwał ciszę, która między nami panowała. - Nie znasz mnie - rzuciłam i zaciągnęłam sie papierosem - Dziwne żebyś wiedział. Stąpałam twardo po ziemi, a moje życie było nad wyraz ułożone. Dlaczego aż tak musiałeś w nim namieszać?Complete
Setny Wers || Mata
Uwaga, Książka zawiera wulgaryzmy, treści mogące być nie odpowiednie dla osób młodszych i wrażliwych. W książce znajdują się wydarzenia nie mające zgodności z rzeczywistością. Zbierzność imion i nazwisk jest przypadkowa, jednak występują tu też postacie istniejące w życiu realnym. Przepraszam za cringe który będzie się znajdywał w książce i przepraszam osobę która to czyta a się znajduje w tej książce XDDD
Michał, wcale nie Mata || MATA
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
- To takie tss, wypełnia ciszę. - odpowiedziałam i spojrzałam mu się w oczy. Ładne oczy, brązowe, powiedziałabym nawet czekoladowe. Chłopak na moją odpowiedź uśmiechnął się. Sama nie dowierzałam w to, co zobaczyłam, jednak nie przeszkadzało mi to jakoś bardzo. Jego uśmiech był naprawdę ładny. Zdałam sobie sprawę, że na tę chwilę przepadłam. Przepadłam w nim. - Po co nam jakość w uśmiechu, skoro jesteśmy smutni.
More detailsContent Guidelines