Mente Inquieta

Mente Inquieta

  • WpView
    OKUNANLAR 0
  • WpVote
    Oylar 0
  • WpPart
    Bölümler 2
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Paz, Oca 17, 2021
WpInfo
Kurgu
Romantik
Etiketlerromance
Mente Inquieta Si fuese una mentira sería mi mayor felicidad, se que está mal engañar a los demás; pero tampoco está bien decir tanto la verdad si saber que puede ocasiónarle daño a uno mismo. Tengo un descontrol mental y tantas cosas sin entender, Tengo frío en medio de un desierto ardiente, Tengo calor en este Polo norte , Tengo sed teniendo una peña en esta montaña extraña, Pero si pienso al menos un poco, aunque sea por un pequeño en ti , " no mientas" (me digo a mi mismo ) me descontrolaria más que mi estado actuar. !!! Wao !!! Si te dijiera que me has hecho un poco de daño con algo que se llama ignorancia, sabes que me acostumbré a tus mensajes todas las mañanas... No se si pueda seguir... Estaba muy contento con tu regreso que fui a la tienda ha comprarte un hermoso regalo, faltaban 2 días para tu poder estar conmigo. Pero la vida es tan extraña que fui a tu casa varios días antes y te vi pero me sentí mal porque èl estaba en la misma cama que tú. Veo tu regalo y no se que hacer con esta mente tan inquieta que tengo. - Will Vinsmoke
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Luke; lrh |Adaptacion|
  • Cuanto te amé, Londres
  • II
  • BONITAS MENTIRAS
  • DOPAMINA © [En Proceso ♻️]
  • En lo que me convertistes【En edición】
  • El Hijo Del Presidente
  • Nos Perdimos A Través Del Tiempo

- Aléjate de mí. - Su voz era firme, como si lo que acababa de pasar no hubiera pasado. Como si él no me hubiese empujado en contra de los casilleros exigiéndome respuestas de preguntas que no comprendía, y como si después él no hubiera hecho ese lindo gesto de secar mis lágrimas... Las lágrimas que él mismo había provocado. - Esto es peligroso... - Su voz era un firme susurro que podía escuchar a pesar de que estuviera a unos cuantos pasos de mí. Vi como su cabeza se volteaba solo un poco para verme por encima de su hombro. - Yo soy peligroso. - Negué con mi cabeza tragando saliva mientras buscaba su mirada con mis ojos. - No puedo... - Admití en un susurro, haciendo que su mirada volviera a estar atenta en mí, aunque seguía dándome la espalda. - No quiero hacerlo. - Mi voz volvía a ser firme y agradecí porque no haya salido temblorosa. Su mirada volvió al frente y noté como sus puños se cerraban a los lados de su cuerpo. Todo lo que decía salía de mi boca sin que yo pudiera controlarlo, como siempre sucedía cuando estaba nerviosa. Y esta no era la excepción, y lo primero que había pensado había salido de mi boca sin filtro. - No digas que no te lo advertí. - Su mirada se dirigió una vez más a mí, mientras volteaba su cabeza sobre su hombro. Lo único que recuerdo después son un par de manos en mi cuello y cómo todo se volvía negro, pero no caía al suelo, porque un par de brazos me sostenían fuertemente. |Quiero aclarar que esta novela no es mia. Esto es una Adaptación y todos los creditos van a la Autora Original de esta novela. Disfrutenla|

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi