The Lost World

The Lost World

  • WpView
    Reads 271
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 10
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 25, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Lahat ng tao may karapatang maging masaya, pero bakit ako ayaw nila? Di ba nila alam na ang sakit, sakit, ano bang mararamdaman mo when the whole world is against you? Lagi naman ganun, lagi na lang, masakit eh, si ate na lang lagi ang mas pabor, si ate na lang ang magaling, siya na lang lagi, siya lang ang matalino, siya ang mabait, siya ang perfect, siya laging may tropeo, ako? wala, siya laging matataas ang grades ako average lang, ang hirap makipag kompetensya, lalo na kung alam mong wala kang laban. lagi nalang sila galit sayo, lagi na lang mali ang ginagawa mo sa mata nila, they always say na be yourself, pero they still jugdge you, tanong ko lang tingin mo ba makakayanan kong mabuhay kung pati mahal ko inagaw ni ate? lahat na inagaw niya, lahat na nasakanya, pero bakit pati siya? siya na nga lang ang meron ako eh, siya na lang pero bakit tingin ko pati siya hindi ako tanggap? ganito na lang ba lagi? ako ang nasa baba si ate ang nasa taas, masakit sobra, sobra pa sa sobra eh.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • Almost Paradise
  • Back To My Past
  • I'm inlove with a Dancer
  • My Kontrabida Sister [COMPLETED]
  • How to love again /COMPLETED BOOK 1
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • MINE❤️ [Completed]

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines