Uzun zamandır ilk defa böyle bir duygu kaplamıştı bütün benliğini. Sorgulayacağı olsa kalakalırdı.
Zaman ve mekanın dışına çıkmıştı çoktan.
Saatlerce belkide günlerce izlese ay simasını asla usanmayacağını biliyordu.
Göğü izler gibi izliyordu . Hayranlıkla, heyecanla ve merakla...
Küçük bir tebessüm beliriverdi sonra Ay simalı kadında. İçine akan o his , şimdide yüreğine işliyordu.
Bakışlarını kahvelerini dikip " Ey benim Ruh'u Revanım, Ruhum onun olanım..."
*İyi bir imtihanı hak ettik oysaki...
*Bambaşka diyarlara akmanız dileğiyle...
( DURR'U MEKNUN )
Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız doğru yerdesiniz. Sizden istediğim ana karakter olan kız ile empati kurmanız. Babasına olan düşkünlüğünü anlamanız. Bu kitapta önyargılı abiler yok, karışan bebekler yok. Alışılmış klasik abilerim hikayesi değildir. Dikkat! Bu kitabı okurken neden benim abim yok diye dert yanabilirsiniz :)
"Onu istemiyorum." Nefret dolu bakışları bendeyken babamdan uzaklaştı. "Benim kızım değil o!" dedi ve üstüme atılmak için hamle yaptı. Fevri bir hareketle geriye kaçarken hemşirelerden biri annemin koluna enjektör sapladı. Sakinleştirici olduğunu tahmin ettiğim sıvı bedenine girdi, hareketleri yavaşça kesilirken hala sayıklıyordu.
"Gerçekleri söyle ona Yılmaz." dedi uykuya dalmadan hemen önce. "Öz ailesini bulsun."
Beni bitirecek kelimeler dudaklarından döküldü. Annem odaya alınırken babam da peşinden gitti. Bedenim titredi, vücudumu soğukluk kapladı. Bir insan narkozluyken asla yalan söyleyemezdi.
Başlangıç: 12 Haziran 2022