Yine Mi Sen? (TAMAMLANDI!)
- LECTURAS 98,911
- Votos 2,703
- Partes 47
Bir adam vardı. Birçok şey yaşamış ama kazandığı tek şey hayata karşı nefreti olan bir adam. Kahve gözlerin sahibi kadınını gördü o zaman. Bütün nefretini unutuverdi bir anda. Herkesin korkarak baktığı adamın içi yumuşadı bir anda.
Bir kadın vardı, çok acı çekmiş bir kadın. Kırgınlığı gözlerinden okunan kadın. Yinede pes etmeyip hayatı sevmiş. Adama da hayatı sevmeyi öğretmiş.
Birbirlerinde can bulan iki aşık. Zorlukların kimi zaman üstesinden gelirken kimi zaman tökezliyorlardı. Yine birbirlerini buluyorlardı ama.
•Küfür içerir!
•+18 içerir!
•04/07/21
Todos los derechos reservados
#161
romantizm
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Bazı Hatalar Affedilmez! (Tamamlandı)
Bu, bir var oluşun aynı zamanda da yok oluşun hikâyesi... Bu, benim gibilerin korkunç ama gerçek hikâyesi... Bizler var olurken yok oluyorduk. Yok olurken de tekrar var oluyorduk hiç usanmadan... Hayır, kelimesinin anlamını bilerek büyüdüm ben. Hayır demek kötü bir şey değildi. Babamdan bunu öğrendim, ancak büyüdüğüm zaman ben hayır dediğim de kimse dinlemedi. Bana yardım ederler sandım. Çocukça bir masumiyetle azalarak çoğalacağımıza inandım. Sesimizi duyanlar, bizim sesimiz olacaktı. Bize sahip çıkanlarla hakkımızı arayacaktık. Oysa biz hiç azalmadığımız gibi çoğalmadık da... Daha kötüsü de toplumun ikiyüzlü olmasıydı. Artık bütün bunlara dur deme zamanı. Şimdi hüküm zamanı... Annesinin yokluğunu en acısı sanıyordu küçük Bilge... Daha da acısı varmış, babasının yokluğu... Dünyada yaşanabilecek en acı duyguları tattığını sanan Bilge, her seferinde daha farklı bir acı ile sınanırken hep ayakta kalmaya çalıştı. O kara gün geldiğinde ise yandı, kavruldu. Dünyası tam da o gün durdu Bilge'nin...Concluida
Saklı Masal (Tamamlandı🍃)
"Sana yardım edeceğim" sert ve erkeksi sesiyle konuşmuştu adam. Kelimeler ağzından hangi ara çıkmıştı hiç fark etmemişti. "Nasıl?" diye sordu kadın masmavi gözlerinden umut kırıntıları geçerken. Deli gibi merak ediyordu karşısında oturan daha bugün tanıdığı adamın ona nasıl yardım edeceğini. "Benimle evleneceksin" adamın ağzından dökülen iki kelime yetmişti kadının gözlerini irice açmasına. "Nee?" Allak bullak olmuş duygularına, mahv olmuş hisslerine, karışık düşüncelerine rağmen tek bir kelime çıkmıştı gökyüzü gözlü, gece karası saçlı kadının dudakları arasından... *** Acılı hayatlar... Kesişen yollar... İstanbul'dan Karadeniz'e kadar uzanacak sürükleyici bir aşk hikayesi... Efsa❤Yaman... Başlama tarihi: 02.10.2020Concluida
İpek Dokunuşu
Çocukluk Aşkı Serisi-1 Kucağımda bana ait olmayan beş yaşındaki erkek çocuğu yanımda beni sevmeyen ilk ve tek aşkımla birkaç dakika sonra dünyaevine girecektim. Bu noktaya nasıl geldiğim önemli değil , önemli olan bu hikaye bitmeden yanımdaki ela gözlü adamı kendime aşık edecek olmam. Bekleyin beni Gurur Demircioğlu, hayatınınızın ikinci şansı olmaya geliyorum. *Kitaplar ayrı okunabilir.*Concluida
YENİDEN (Tamamlandı)
'Kusura bakma Deniz. Bir anda oldu. Ben başkasını seviyorum.' Nasıl oluyor bilmiyorum ama bir ufak kıkırdıyorum. Sinirler laçka. Ben bile kendimle hiç bu kadar dalga geçmemiştim. Berk'in büyüyen gözlerine aldırmıyorum. Kendi sesime geçiyorum. 'İnsan kalbini yönetemez Berk. Anlıyorum ben seni. Kısmet buraya kadarmış. İkimiz için de hayırlısı olsun. Hadi iyi bak kendine.' diyorum ve arkamı dönüp arabama doğru gidiyorum. Tuz tadı mı o ağzıma gelen yine? Görmesin diye kafamı iyice eğip anahtarımı bulup kapıyı açıyorum. Tam zamanlı yere baktığım için kafamı kaldırınca yan tarafın kapısını açmaya yeltenen Berk'i görüyorum. Haydaa.Concluida
SEVDALUK - TAMAMLANDI ♡
(Bölümler kaldırılmadan düzenlenecek ❣️) Mela ve Çamer iki ayrı kutup. İkiside Karadeniz gibi hırçın. İkiside karadeniz gibi çok güzel. Mela Annesi ve anneannesi ile Karadeniz'de yaşayan köklü ailelerden birinin kızı. Çamer üç erkek kardeşlerden en küçüğü İzmir ve Karadeniz arasında mekik dokuyan genç iş adamı.. Mela, Çamer'e 6 yaşından beri yani kendini bildi bileli aşık.. Çamer'in ise kendinden bile haberi yok. Mela kendisinden 11 yaş küçük bir kız çocuğu.. :) Aileler bu iki gencin evlenmesini isterse.. Bakalım neler olacak..Mela dostu Esvara ile onun odasında bilgisayar başında sonuçlara bakıyordu ve kazanmıştı istediği şehir olmasa bile gideceği yerde denizden mahrum olsa bile özel üniversiteyi yüzde yüz burs ile kazanmıştı. Hızla merdivenleri koşarak indi. Tam merdivenlerin sağ kısmında ki çalışma odasına dalacağı sırada Çamer'in bağırması ile eli havada kaldı.. ---- "Dede baba!! Anlamıyorsunuz. Ben Mela'yı sevmiyorum. Sevmiyorum!! Nerden çıktı bu evlilik Allah aşkına.. Kız küçücük küçük. Hem siz ne biliyorsunuz benim İzmir'de sevdiğim olmadığını. Yapmayın. Gidip bu fikri de kızın kafasına sokmayın." ----- "Tren geçeli çok oldu. Ne bekleysun." deyiverdi. Çamer Mela'nın sesini duyar duymaz elektrik çarpmış gibi başını kaldırıp az önceki bakışlarına ek olarak öfke de katık olmuş bakışları ile baktı. "Hehehe çok şirinsin Mela. Çekil de geçelim. Kapatma kapıyı arkadan bizimkiler geliyor." Gülen Mela "Evvet canım biliyorum şirin olduğumu yavuz hırsız diye de sana diyorlardı sanırım geç hayde geç." deyip Çamer'e cevap hakkı tanımadan mutfak kısmına geçti. Akşamı hayr olsaydı iyi idi tabiri caizse kıç kadar evde kaçamazdı da Çamer'den.Concluida
SADECE SENİNLE
"Ben seni sevmek dışında ne yaptım? Senden başka biri nasıl sevilir onu bile bilmiyorum ben. Yıllar sonra gelip oynadın mı benimle? Ne geçti eline ya! Ne geçti! Seviyorum ya ben seni! Aşığım sana ben! Ama sen? Sen sevdin mi beni? Ya sevmeyi geç! Sen hiç beni sevmeyi denedin mi? Denemedin. Çünkü Azra Mert'i seviyor. Herşeye rağmen! Herkese rağmen! Ama artık ben yokum Mert Karasay. Seni seven Azra yok artık!"Concluida
Masumiyet ( Tamamlandı )
Hani insan, değerli bir mücevheri saklar ya... Ben de kalbimde onu saklamıştım. Bana "Aşk nedir?" deseydiniz, size şöyle anlatırdım: Onun o benzersiz koyu kahverengi saçları, bembeyaz teni ve kendiliğinden pudramsı bir pembeliğe bürünen yanakları... Derin bir çukuru andıran gamzeleri, uzun ve biçimli kirpikleri... Beni sanki bir buğday tarlasındaymışım gibi hissettirirdi. Onunla bir anlığına bile göz göze gelmek, dünyanın tüm sıkıntılarını unutturacak kadar büyüleyiciydi. O ela gözler... Bir çift siyah boncuk gözlere gülümserken ya da sevinçle parıldarken, tarifi mümkün olmayan bir mutluluk doğardı içimde. Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin... Her hatırlandığında, durduk yere insanı mutlu eden bir sebep gibiydi. Ve o gözler tarafından bakılmak... Hayal edemeyecek kadar imkânsız, hayal edilemeyecek kadar ulaşılmazdı. Kendimi ona adamıştım. Sevdiğim insan, dokunmaya kıyamadığım bir tanecik sevgilim... Çisem... İlk görüşte âşık olduğum kadın. Aşkı, sevdayı bana ilk kez tattıran kişi. İsmi kalbime kazınmış, uzaktan sevdiğim, adı gibi kalbime çiseleyen sevda... --- Not: Herhangi bir çalıntı işleminde hukuki gereği yapılacaktır. ---Concluida
RÜZGAR
RÜZGÂR Gidecektim. Kafama koymuştum. Nereye bilmiyordum ama gidecektim işte. CİHANGİR Âşık oldum, nasıl olduğumu bile bilmeden. Tüm hakları saklıdır.Concluida
Gölgesi Eksik Aşk
Geceyle gölge karıştı birbirine, aşk aralarından sessizce geçti. Ne adı kondu, ne de tamamen unutuldu. Leyla kalbini susturmayı öğrendi, Asil ise geçmişin yankısından kaçamadı. Bir dönüş, bir bakış, bir sessizlik... Ve bazı aşklar gölgesini hep yanında taşır.Concluida
Kalp İlacım
Ben Zehra. Kayınvalidesine fobisi olan gelinlere inat, sevdiği adamın önce annesiyle tanışıp kaynaşan Zehra. Hep daha fazlasını isteyen insanlara inat, hemşire oluşuyla gurur duyan Zehra. Sürekli depresyona giren kızlara inat, güler yüzünü eksik etmeyen Zehra.^ Spiritüel #1Concluida
Bu, bir var oluşun aynı zamanda da yok oluşun hikâyesi... Bu, benim gibilerin korkunç ama gerçek hikâyesi... Bizler var olurken yok oluyorduk. Yok olurken de tekrar var oluyorduk hiç usanmadan... Hayır, kelimesinin anlamını bilerek büyüdüm ben. Hayır demek kötü bir şey değildi. Babamdan bunu öğrendim, ancak büyüdüğüm zaman ben hayır dediğim de kimse dinlemedi. Bana yardım ederler sandım. Çocukça bir masumiyetle azalarak çoğalacağımıza inandım. Sesimizi duyanlar, bizim sesimiz olacaktı. Bize sahip çıkanlarla hakkımızı arayacaktık. Oysa biz hiç azalmadığımız gibi çoğalmadık da... Daha kötüsü de toplumun ikiyüzlü olmasıydı. Artık bütün bunlara dur deme zamanı. Şimdi hüküm zamanı... Annesinin yokluğunu en acısı sanıyordu küçük Bilge... Daha da acısı varmış, babasının yokluğu... Dünyada yaşanabilecek en acı duyguları tattığını sanan Bilge, her seferinde daha farklı bir acı ile sınanırken hep ayakta kalmaya çalıştı. O kara gün geldiğinde ise yandı, kavruldu. Dünyası tam da o gün durdu Bilge'nin...
Más detallesPautas de Contenido