KülKedisi

KülKedisi

Kendimi toparlayıp yanına gittiğimde elim ayağıma dolaşmıştı. Bedenimden soğuk terler boşalıyordu. Hiç beklemediği bir anda önünü kestim. Anlamsızca yüzüme bakıp cevap bekliyordu. Derin bir nefes çektikten sonra pat diye
"Seni seviyorum." dediğimde kaşlarını çattı ve sırıtmaya başladı.
"Beni seviyor musun?.. Kim olduğumdan haberin yok sanırım ufaklık."
Sinirlenmiştim. Daha da kötüsü etrafta toplanan insanlara rezil oluyordum.
"Bana bir şans ver." dedim deli cesaretiyle.
Sanki konuşan ben değilde bir başkasıydı.
Sırıtması yüzünde daha da yayılırken bana bir adım attı ve kollarını göğsünde birleştirdi.
"Matematikten 100 alırsan ancak sana bir şans veririm KÜLKEDİSİ"
Cesaretimi toparlayıp başımı onun başının hizasına yaklaştırdım...
"Umarım güzel bir ilişkimiz olur." dedim ve cevap vermesini beklemeden arkamı dönerek gittim. Suratımı korkudan buruşturmuştum ama kimsenin görmediğine emindim.
O değilde ben bu tembellikle matematikten nasıl yüz alacaktım.