Into You BxB (COMPLETED)
- Reads 9,335
- Votes 435
- Parts 47
MatureComplete Sun, Feb 28, 2021
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito.
"Wala pa nga."
"Pero nagka crush ka man lang ba?"
"Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi.
"Parang hindi ka naniniwala?"
"Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay.
"Kaya pala." nasabi niya na lang.
"Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?"
"Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?"
"Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari."
"Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya.
"Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
I'm In Love With Ms. Author (GirlxGirl) COMPLETED
It all started with a 'Hi Miss!' Until followed by many messages that until now I still do not reply. "Ms. Author, kumain kana?" "Ms. Author, ingat sa buong araw ha, mamahalin pa kita." "Ms. Sing ganda ng mga libro mo ang magiging love story natin." "Ms. Huwag ng tumingin sa iba ha, baka tuluyan kang madapa at mahulog....sakin." "Ms. I'll introduce myself to you soon so just wait, okay?" "By the way, I'm your future wife." --- Like, who the hell is she?! Pina-prank lang ba ako nito?! For almost a year? Wala ba siyang ibang magawa sa araw-araw? Ang lala yata ng tama sa utak kaya napakalakas din ng trip sa buhay. Every day, I always wonder who this woman really is. She's obviously one of my readers. And the annoying thing is, I think my brain cells are running out of thoughts of why she had to send me nonsense messages every day. Argh! So I hired a private investigator to find her. I want her to stop as soon as possible because if she doesn't.... I might end up falling for her. AND THIS IS ALL HER FAULT!!Complete
Things I'll Never Say
(COMPLETED) Mapansin mo pa kaya yung nararamdaman ko para sayo? Sabi nila kahit gaano mo ka-close ang isang tao once na tinamaan ka ni kupido, mahihiya at mahihiya kang aminin sa kanya ang totoo mong nararamdaman. Ganun ba talaga kahirap umamin? Noong una ayaw ko pa maniwala kasi hindi ko pa naman naranasang ma-inlove, pero nagbago ang lahat ng may maramdaman akong kakaiba para sa best friend ko. (Sa'yo) Tama nga sila, napakahirap umamin. Yung tipong gustong-gusto ko umamin pero hindi ako makapagsalita kapag nasa harapan mo na. Meron mga times na feeling ko ito na ang perfect time, para sabihin sa'yo ang totoong nararamdaman ko pero kahit anong perfect time ang ibigay sa akin, nawawalan ng silbi kapag sinumpong ako ng ka-torpehan. Bigla na lang kasing sumasagi sa isip ko na baka hindi mo ako matanggap at masira lang ang friendship natin. Isa pang dahilan kung bakit napakahirap umamin ay sa kadahilanang babae ka at babae din ako. Hanggang dito na nga lasing siguro ako. Dakilang Best Friend. Jun 29, 2019 - Apr 07, 2020 ©️ MISSPERIDOE 2019Complete
Mamihlapinatapai
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****Complete
You're really something (GirlxGirl) | COMPLETED
"Gusto ko ng tanggapin na wala na talaga. Ang kaso, sa presensya palang niya ay nagwawala na ang puso ko't umaasa." - Weirdo "You're confusing me, Montefalco." - Sungit --- This is a girl to girl story everyone. I hope y'all like it. Enjoy reading! No hate, just love.
![My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/252179290-256-k338329.jpg)
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines