Anonymous
  • WpView
    Reads 75
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Oct 31, 2014
"Andrea, pag namatay ako, siya ang magiging kapalit ko." Sabi ni Papa habang ibinigay niya sakin yung phone na hawakhawak niya. "Papa, wag kang magsalita ng ganyan.." Sinabi ko ng pabulong habang dahan-dahang bumubuhos ang luha ko. "Siya si Anonymous at siya ang tutulong sayo kapag nawala na ako." Nakangiti si Papa habang dahan-dahang hinalikan ang noo ko. "Sana'y pagkatiwalaan mo siya gaya ng pagkakatiwala mo sa akin." *** Dalawang taon na ang nakakaraan nung namatay si Papa at binabantayan pa rin ako ni Anonymous. Si Anonymous ang gumagabay sakin kapag may problema ako. Siya rin ang nagpapangiti sakin kapag naala ko si Papa. '[Sugar, hot and spice. Ganyan ang buhay ni Andrea. Kahit wala na siyang pamilya, ay nagsusumikap siya sa araw-araw niyang buhay. But wait, there's more— when her Papa left her, he left something that could be the most precious thing. A PHONE. Ha? Phone? Hindi lang basta-bastang phone, and this phone includes the weirdest contact— ever!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • The Caller [BOOK 2 of Call Waiting]
  • Change Of Heart (Atlas Ramirez)
  • CALL WAITING
  • Take Your Time (GxG)
  • Untamed Butterfly (Completed)
  • MY INSTANT BOYFRIEND (YoonMin Story) [TAGALOG]
  • Forbidden (COMPLETED)
  • Breaking Steel (FIlipino)
  • Her Greatest Comeback (Heavenly Harmonies Series #1)
  • TriaLove Encounter [COMPLETED]

The Caller' book 2 of 'Call waiting' *** Nakahanda na lahat para sa surpresa ko kay Jerome. Anniversary kasi namin ngayon. May kandila at petals pa yung table na inihanda ko. Nag suot din ako ng simpleng dress. Maya maya narinig ko na ang sasakyan niya. Sinalubong ko siya ng halik, pero may kausap siya sa telepono at sumenyas siya ng 'wait lang' at tumango ako. Tiningnan ko lang siya hanggang sa makaakyat siya sa kwarto namin. Napaupo ako sa sofa. "Antagal niya. Mapuntahan na nga." Pag akyat ko nakita ko siyang nakadapa sa kama at nasa tenga pa niya ang telepono. Nanlumo ako bigla. Lagi nalang. Wala na kaming time sa isa't-isa. "Di manlang niya naalala." Bulong ko. Sabay tingin sa suot ko at sa inihanda ko. Lagi siyang may kausap sa telepono. Minsan naabutan ko siyang nakangiti o di kaya tumatawa. Pag tinatanong ko work lang daw. Nag bago na ang lahat.. Simula noong.... Nawala ang anak namin.

More details
WpActionLinkContent Guidelines