MOR ÖTESİ

Mor bir duman sarmıştı etrafımızı . Ya o duman sis olup bizi yok edecekti ya da rüzgar olup savuracaktı ...

Hangisi olacaktı?

Baktığımız gökyüzü bizim kafesimiz
olmuştu . Bizde içindeki kuşlar ...
Derin soluklar alıyordum. Bu anın hayal olmadığını kendime inandırmak istercesine ciğerlerimi havayla dolduruyordum. Sonra iki yıldız gördüm . Biri ay kadar parlaken diğeri onun yanında bir mum ışığı gibi kalıyordu. Yüzümü ona çevirdiğimde bakışlarını bana sabitlemişti. "Şu yıldızları görüyor musun?" dedim . Bakışlarını gökyüzüne çevirdiğinde işaret ettiğim yere baktı ."Evet. Görüyorum. " dedi . Sesinin beni bu kadar etkilenmesine şaşırırken dudaklarımı oynatım."Biz o yıldızlar gibiyiz işte ... Yan yana görünseler de birbirinden milyonlarca ışık yılı uzaktalar ..."

Bu birbirimizi bulduğumuz an yok ettiğimiz hikâye ...
Bu bizim varoluş hayatımızın da yok oluş hikâyesi ...
Bizim hikayemizi dinlemeye hazır mısınız?..