No es un cuento de hadas

-Uważaj jak łazisz- warknął ostrym tonem i minął mnie nawet na mnie nie spoglądając. No co za cholerny dupek!
-Słucham? No chyba sobie żartujesz!- krzyknęłam wściekła. Na nic jednak zdały się moje krzyki. Nieziemsko wkurzona, wstałam otrzepując spodnie. Szybko podbiegłam do tego gbura i mocno szarpnęłam go za ramię. Gdy tylko spojrzał się w moje oczy tym lodowatym spojrzeniem wiedziałam, że popełniłam błąd. Ale kto by się tym przejmował? Przez chwilę obserwował moją twarz. Widziałam po jego rysach, że był wkurzony...Bardzo mocno wkurzony.