KANLIŞAH

KANLIŞAH

Membaca 7
Vote 0
Bab 1

Bersambung

Publikasi terakhir Sel, Feb 2, 2021

acı dram eski intikam kanlışah

Geçmişi limana vuran dalgaların arasında sürükleniyordu. Onu boğan, hayatını mahveden belki de sonu olduğunu düşündüğü insanlar, onu karanlığa tutsak edenler dibindeyken elleri bağlı bir şekilde durmak ona cehennem ızdırabını yaşatıyordu. Canlı canlı yakılmak, diri diri gömülmek bile bu kadar canını yakmazdı. Ne yaparsa yapsın, kime ne söylerse söylesin bu tarifsiz acı dinmeyecekti. Bu acıyı bastıramayacaktı. Arafta dolaşan ruhu bile bu acıdan nasibini alıyor, insanların arasında soluksuz iniltileriyle kulağında can çekişiyordu. Son kalan duygularını bu acı uğruna tozlu raflara kaldırmaya karar verdiğinde ise tozlu raflardan düşen tek bir roman hayatını baştan sona değiştiren şey olacaktı.. Araftaki ruhu bile sessizliğe gömülecek, çektiği acıyı özler duruma gelecekti. Peki bu roman ona tüm acılarını sildirebilecek miydi? Yoksa acının ta kendisi mi olacaktı? Geçmişi ve acıları roman sayfalarıyla liman kıyısına vuran bir genç kızın hikayesi. ''Yaş 35 yolun sonu diyen Cahit Sıtkı yanılmıştı, yaş 22'ydi ve yolun sonuydu.''

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.