Sonlarda Kurtuluş

Sonlarda Kurtuluş

nisanurgirlokur

Reads 21
Votes 4
Parts 1

Ongoing

Last published Thu, Jan 28, 2021

aşk dostluk kuruluş macera sonunda

Bir neden(*) Bir sonuç(*) Bir kanıt(*) *Neden hep bunları arıyoruz kaybolan çok şey var bunu da biliyoruz* Neden kendimizi bir boşluğa sürüklüyoruz?(_?_) / / / / [Belki de bu soruların cevabı bizdeyse(•)] VE biz bunları göremiyorsak... Neden onları duymayı, hissetmeyi denemiyoruz! (?) ^O yol burada mı sence(?)^

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines