~ White in the night ~    //Huncwoci

~ White in the night ~ //Huncwoci

  • WpView
    Reads 1,588
  • WpVote
    Votes 122
  • WpPart
    Parts 34
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 11, 2025
Fanfiction z uniwersum Harry'ego Potter'a Historia Tenei Atrus. Nastolatki, która trafiła do Hogwartu w czasach, gdy Huncwoci psocili w murach szkoły. ! Niektóre fakty będą zmienione na potrzebę tego opowiadania. ! Nie wszystkie sceny, które będą zawarte w tym opowiadaniu, są odpowiednie dla czytelników poniżej 16 lat (m.in. wulgaryzmy), więc jeżeli nie masz ochoty czytać, to po prostu nie czytaj. Fragment rozdziału: "Lily kontynuowała jedzenie jajecznicy, a ja kontynuowałam popijanie kawy. - No więc, rozmawiałam dziś rano z Anette, która spotkała dziś rano narzekającego Hagrida, który wracał z obchodu Zakazanego Lasu - zerknęłyśmy z Lily po sobie. Dorcas dusiła śmiech - Jak pociągnęła go trochę za język, powiedział jej, że pierwszy raz widział, żeby wilk pieprzył jelenia. (...) - Z czego się tak śmiejecie? - usłyszałyśmy głos Remusa, który podchodząc złożył na ustach Mii krótki pocałunek. Za nim przyszła reszta Huncwotów, która natychmiast rzuciła się na jedzenie. - Opowiadałyśmy właśnie dziewczynom, że jakiś wilk pieprzył dziś w nocy jelenia. Remus zbladł, a James i Syriusz zaczęli kaszleć. Tylko Peter pozostał niewzruszony. - Co? "
All Rights Reserved
#273
potter
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • CEO
  • JEDEN WERS || OKI
  • teacher's pet | yoonmin
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Ninjago || My Lightbringer
  • BACKSTAGE PASS | OKI

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines